டெங்கு காய்ச்சலில் பிளேட்லெட்டுகள் குறைவது ஏன்? (Dengue Care)

மருத்துவமனையின் ரத்தப் பரிசோதனை ஆய்வகத்திற்கு வெளியே ஒரு தந்தை தன் கையில் உள்ள காகிதத்தைப் பார்த்துவிட்டு நடுங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். “சார், நேற்று வரை என் மகளுக்கு 1.8 லட்சம் பிளேட்லெட் இருந்தது; இன்று காலை எடுத்த ரிப்போர்ட்டில் வெறும் 65 ஆயிரமாக இறங்கிவிட்டது! என் பிள்ளைக்கு ஏதாவது ஆபத்து வந்துவிடுமா?” என்று பதற்றத்துடன் கேட்கிறார். தமிழகத்தின் ஒவ்வொரு மழைக்காலத்திலும் பல்லாயிரக்கணக்கான பெற்றோர்களின் நெஞ்சைப் பிழியும் துயரக் காட்சி இது ^[1], ^[2].

டெங்கு என்ற ஒற்றைச் சொல் ஒலித்தாலே நம் நினைவுக்கு வருவது ‘பிளேட்லெட் குறைவு’ (Plummeting Platelets) மட்டுமே. ஏடிஸ் (Aedes aegypti) கொசு கடித்து ரத்தத்தில் வைரஸ் புகுந்த சில நாட்களில், லட்சக்கணக்கில் இருந்த இந்த தட்டணுக்கள் பல்லாயிரங்களாக ஏன் சட்டென்று சரிகின்றன? நமது எலும்பு மஜ்ஜைக்குள் அப்படி என்ன ரகசிய யுத்தம் நடக்கிறது? எப்போது பிளேட்லெட் ஏற்ற வேண்டும், எப்போது தேவையற்ற பயத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும் ^[1], ^[4]?

இதைவிட மிக முக்கியமான ஒரு மருத்துவ உண்மையை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்: டெங்கு காய்ச்சலில் நோயாளியின் உயிரைப் பறிப்பது வெறும் பிளேட்லெட் குறைவு மட்டுமே அல்ல; ரத்த நாளங்களின் சுவர்களில் ஓட்டை விழுந்து திரவம் வெளியேறும் ‘பிளாஸ்மா கசிவு’ (Capillary Plasma Leakage) ஆகும்! இந்த முழுமையான உடலியங்கியல் அறிவியலையும், பாரம்பரிய பப்பாளி இலைச் சாற்றின் மருத்துவப் பின்னணியையும், நோயாளியைக் காப்பாற்றும் உயிர்நாடி வழிமுறைகளையும் இங்கு அக்குவேறாக ஆணிவேறாக அலசுவோம் ^[1], ^[3].

ரத்தத்தில் பிளேட்லெட்டுகளின் அத்தியாவசியப் பணி (Role of Blood Platelets)

மனித உடலின் ரத்த ஓட்ட மண்டலத்தை நாம் ஒரு பிரம்மாண்டமான நதி அமைப்பாகப் பார்க்கலாம். அதில் ஆக்ஸிஜனைச் சுமந்து செல்லும் படகுகளாக சிவப்பு ரத்த அணுக்களும் (RBC), நோய்க் கிருமிகளை அழிக்கும் ராணுவ வீரர்களாக வெள்ளை ரத்த அணுக்களும் (WBC) இயங்குகின்றன. இந்த நதியில் கரைகளில் உடைப்பு ஏற்பட்டால் உடனடியாக ஓடிவந்து மணல் மூட்டைகளை அடுக்கி அடைக்கும் அவசரக்காலப் பொறியாளர்கள்தான் இந்த ‘பிளேட்லெட்டுகள்’ (Platelets அல்லது தட்டணுக்கள்) ஆவர் ^[1], ^[4].

உண்மையில் பிளேட்லெட்டுகள் முழுமையான செல்கள் அல்ல; அவற்றுக்கு உட்கரு (Nucleus) கூடக் கிடையாது. நமது எலும்பு மஜ்ஜையில் உள்ள ‘மெகாகேரியோசைட்’ (Megakaryocyte) என்ற ராட்சத தாய் செல்களிலிருந்து உடைந்து வெளிவரும் மிக நுண்ணிய தட்டையான செல் துண்டுகளாகும். ஒரு மெகாகேரியோசைட் தன் வாழ்நாளில் பல முறை மரபணுக்களை இரட்டிப்பாக்கிக் கொண்டு (Endomitosis) மிகப் பிரம்மாண்டமாக வளர்கிறது. அதன் பின்னர் தன் சைட்டோபிளாசக் கரங்களை ரத்த நுண்ணாளங்களுக்குள் நீட்டி, ஆயிரக்கணக்கான சிறு தட்டணுத் துண்டுகளாக உடைத்து ரத்த ஓட்டத்தில் மிதக்க விடுகிறது ^[1], ^[4].

ஒரு ஆரோக்கியமான மனிதரின் உடலில் ஒரு மைக்ரோலிட்டர் ரத்தத்தில் சுமார் 1,50,000 முதல் 4,50,000 வரை இந்த தட்டணுக்கள் இரவுபகலாக இடைவிடாது மிதந்து கொண்டிருக்கின்றன. உங்கள் விரலில் ஒரு கத்தியோ அல்லது முள்ளோ கீறி ரத்தம் கசியத் தொடங்கியதும் என்ன நடக்கிறது? சில மில்லி விநாடிகளுக்குள் காயமடைந்த ரத்த நாளத்தின் விளிம்புகளில் உள்ள வான் வில்லிபிராண்ட் காரணி (von Willebrand Factor) மற்றும் கொலாஜன் நார்களை உணர்ந்து பல்லாயிரக்கணக்கான பிளேட்லெட்டுகள் அங்கே குவிகின்றன ^[1], ^[4].

அங்கே குவிந்த தட்டணுக்கள் உடனடியாகத் தங்களின் வட்ட வடிவத்தை மாற்றி, நீண்ட கைகால்களைக் கொண்ட சிலந்தி உருவத்தை எடுக்கின்றன. தங்களுக்குள் சேமித்து வைத்துள்ள ஆல்பா துகள்கள் (Alpha Granules) மற்றும் அடர்த்தித் துகள்களிலிருந்து (Dense Granules) ஏ.டி.பி (ADP), செரட்டோனின் மற்றும் கால்சியத்தை வெளியேற்றி மற்ற தட்டணுக்களையும் உதவிக்கு அழைக்கின்றன. ஃபைப்ரினோஜன் புரதத்தை ஃபைப்ரின் (Fibrin) வலைப்பின்னலாக மாற்றி ஒரு வலுவான ரத்த உறைவை நொடிக்குள் உருவாக்குகின்றன ^[1], ^[4].

இந்த அற்புதப் பணியைச் செய்யும் தட்டணுக்களின் ஆயுட்காலம் வெறும் 7 முதல் 10 நாட்கள் மட்டுமே. மருத்துவ வரலாற்றில் 1882-ஆம் ஆண்டு இத்தாலிய உடலியங்கியலாளர் கியுலியோ பிஸோஸெரோ (Giulio Bizzozero) நுண்ணோக்கியின் வழியே ரத்த ஓட்டத்தை உற்றுநோக்கிய போதுதான், இந்த நுண்துகள்களே ரத்தம் உறைவதற்குக் காரணம் என்ற மாபெரும் உண்மையைக் கண்டறிந்தார். நமது எலும்பு மஜ்ஜை தினமும் பல ஆயிரம் கோடி புதிய பிளேட்லெட்டுகளைத் தொடர்ந்து உற்பத்தி செய்துகொண்டே இருக்க வேண்டும். ரத்த ஓட்டத்தின் வேகம் மற்றும் நுண்ணிய சமநிலைகளை விளக்கும் செல்களின் நினைவுப் பதிவு ஆய்வுகள் காட்டுவது போல, உடலின் ஒவ்வொரு உயிரணுவும் மிகக் கடுமையான அழுத்தச் சமநிலையைக் கொண்டுள்ளன. பிளேட்லெட்டுகள் குறைந்தால் நரம்புகளிலும் தோலிலும் உள்ள நுண்ணிய ரத்த நாளங்கள் பலவீனமடைந்து கசிவு ஏற்படத் தொடங்குகிறது ^[1], ^[4].

டெங்கு வைரஸ் உடலுக்குள் நுழைந்ததும் நடப்பது என்ன? (Dengue Viral Pathogenesis)

பகல் வேளையில் மட்டுமே கடிக்கும் ஏடிஸ் எஜிப்தி (Aedes aegypti) கொசு ஒரு மனிதனைக் கடிக்கும் போது, தன் உமிழ்நீருடன் சேர்த்து ‘டெங்கு பிளவிவைரஸ்’ (Dengue Flavivirus – DENV) கிருமிகளை ரத்தத்திற்குள் செலுத்துகிறது. இந்த வைரஸில் DENV-1, DENV-2, DENV-3, DENV-4 என நான்கு வகையான பிரிவுகள் (Serotypes) உள்ளன. இதில் ஏதேனும் ஒரு வகை வைரஸ் உடலுக்குள் நுழைந்ததும், அது நமது நோய் எதிர்ப்பு செல்களான மேக்ரோபேஜ்களையும் டென்ட்ரிடிக் செல்களையும் ஆக்கிரமித்துத் தன்னை லட்சக்கணக்கான பிரதிகளாகப் பெருக்கத் தொடங்குகிறது ^[1], ^[4].

வைரஸ் வேகமாகப் பெருகும் போது உடலின் நோய் எதிர்ப்பு மண்டலம் விழித்துக் கொள்கிறது. கிருமியை அழிக்க நமது உடல் ‘சைட்டோகைன்கள்’ (Cytokines) மற்றும் ‘இன்டர்ஃபெரான்கள்’ எனப்படும் கடுமையான ரசாயனங்களை ரத்தத்தில் பீய்ச்சியடிக்கிறது. இதன் விளைவாகத்தான் உடலை நடுங்க வைக்கும் பயங்கரமான காய்ச்சல், கண்கள் வலிக்கக் கூடிய தலைவலி, மற்றும் எலும்புகளையே நொறுக்குவது போன்ற கடுமையான தசை வலி (Breakbone Fever) ஏற்படுகின்றன ^[1], ^[4].

காய்ச்சலின் தொடக்க நாட்களில் வைரஸ் நேரடியாக ரத்த ஓட்டத்தில் சுற்றிக் கொண்டிருக்கும். இதனை ‘வைரீமியா’ (Viremia Phase) என்று மருத்துவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள். இந்த முதல் 3 நாட்களில் உடல் வெப்பம் 103 முதல் 104 டிகிரி ஃபாரன்ஹீட் வரை கொதிக்கும். இந்த கட்டத்தில் பெரும்பாலான நோயாளிகளுக்கு பிளேட்லெட் எண்ணிக்கை இயல்பாகவே இருக்கும் அல்லது லேசாக மட்டுமே குறைந்திருக்கும். ஆனால் உண்மையான பேராபத்து காய்ச்சல் குறையத் தொடங்கும் நான்காம் நாளில்தான் விஸ்வரூபமெடுக்கிறது ^[1], ^[2].

இங்குதான் இன்னொரு அதிர்ச்சியூட்டும் மருத்துவ உண்மையை நாம் கவனிக்க வேண்டும். ஒருவருக்கு வாழ்நாளில் முதல்முறை டெங்கு வரும்போது ஏற்படும் பாதிப்பை விட, பல ஆண்டுகள் கழித்து வேறொரு செரோடைப் வைரஸ் தாக்கும் போது ஆபத்து பன்மடங்கு அதிகரிக்கிறது! இதனை மருத்துவ உலகில் ‘ஆன்டிபாடி வழி பெருக்கம்’ (Antibody-Dependent Enhancement – ADE) என்கிறார்கள். முதல் தொற்றின் போது உருவான பழைய ஆன்டிபாடிகள், புதிய வைரஸை அழிக்க முடியாமல், மாறாக புதிய வைரஸ் செல்களை இன்னும் வேகமாக ஊடுருவ உதவி செய்துவிடுகின்றன! இதனால் உடலுக்குள் பயங்கரமான சைட்டோகைன் புயல் உருவாகி ரத்த நாளங்களைச் சிதைத்து விடுகிறது ^[1], ^[5].

இந்த சைட்டோகைன் புயல் ரத்த ஓட்டத்தில் பாயும்போது, ரத்த நாளங்களின் சுவர்களில் உள்ள எண்டோதீலியல் செல்கள் தங்களின் இறுக்கத்தை இழக்கின்றன. குறிப்பாக டி.என்.எஃப்-ஆல்பா (TNF-alpha) மற்றும் இன்டர்லூகின்-6 (IL-6) போன்ற அழற்சி மூலக்கூறுகள் மிக அதிக அளவில் சுரக்கின்றன. இந்த நச்சுச் சூழல் நேரடியாக எலும்பு மஜ்ஜையின் ரத்த அணு உற்பத்தித் திறனையும் கடுமையாகப் பாதிக்கிறது. இத்தகைய தீவிர எதிர்வினைகள்தான் நோயாளியின் உடலை அடுத்த கட்ட அபாயத்திற்குள் தள்ளுகின்றன ^[1], ^[5].

பிளேட்லெட்டுகள் மளமளவெனச் சரிவது ஏன்? (Thrombocytopenia Mechanisms)

டெங்குவில் பிளேட்லெட்டுகள் குறைவதற்கு ஒரே ஒரு காரணம் மட்டும் கிடையாது; மூன்று திசைகளில் இருந்து உடலின் மீது நிகழ்த்தப்படும் ஒரு ஒருங்கிணைந்த முத்தரப்புத் தாக்குதல்தான் இந்த திடீர் வீழ்ச்சிக்குக் காரணமாக அமைகிறது என்பதை நவீன மூலக்கூறு உயிரியல் ஆய்வாளர்கள் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நிரூபித்துள்ளனர் ^[1], ^[4].

முதல் தாக்குதல்: எலும்பு மஜ்ஜை முடக்கம் (Bone Marrow Suppression). புதிய ரத்த அணுக்களை உற்பத்தி செய்யும் தொழிற்சாலையான எலும்பு மஜ்ஜைக்குள் டெங்கு வைரஸ் நேரடியாக ஊடுருவுகிறது. அங்கே உள்ள மெகாகேரியோசைட் செல்களைத் தாக்கி அழிப்பதோடு, அவற்றின் பிளேட்லெட் உற்பத்தித் திறனைத் தற்காலிகமாக முடக்கிப் போடுகிறது. எலும்பு மஜ்ஜையின் ஸ்டெம் செல்கள் பலவீனமடைவதால், புதிய தட்டணுக்கள் ரத்த ஓட்டத்திற்குள் வருவது கிட்டத்தட்ட முழுமையாக நின்றுவிடுகிறது ^[1], ^[4].

இரண்டாவது தாக்குதல்: ஆன்டிபாடி குழப்பமும் தற்கொலைத் தாக்குதலும் (Molecular Mimicry). டெங்கு வைரஸின் மேற்புறத்தில் உள்ள ‘என்.எஸ்.1’ (NS1 Non-structural protein 1) என்ற நச்சுப் புரதத்தை அழிக்க நமது உடல் கோடிக்கணக்கான ஆன்டிபாடிகளை உருவாக்குகிறது. ஆனால் இயற்கையின் ஒரு கொடூரமான விபத்தாக, இந்த வைரஸ் புரதத்தின் வெளிப்புற மூலக்கூறு வடிவம் நமது ரத்த தட்டணுக்களின் மேற்புறத்தில் உள்ள புரதங்களைப் போலவே அச்சு அசலாகக் காட்சியளிக்கிறது! இதனால் நமது சொந்த நோய் எதிர்ப்பு ஆன்டிபாடிகளே நமது தட்டணுக்களை வைரஸ் என்று தவறாக அடையாளம் கண்டு, அவற்றைத் தாக்கி அழிக்கின்றன. இதனை ‘ஆட்டோ இம்யூன் அழிப்பு’ என்று நாம் அழைக்கிறோம் ^[1], ^[4].

மூன்றாவது தாக்குதல்: மண்ணீரலில் பேரழிவு (Splenic Clearance). ஆன்டிபாடிகள் ஒட்டிக்கொண்ட பலவீனமான தட்டணுக்கள் ரத்தத்தில் சுற்றும் போது, ரத்தத்தைச் சுத்திகரிக்கும் வடிகட்டியான மண்ணீரல் (Spleen) மற்றும் கல்லீரல் செல்கள் அவற்றை உடனடியாக நச்சுப் பொருட்களாகக் கருதிப் பிடித்து விழுங்கி ஜீரணித்து விடுகின்றன. பொதுவாக 10 நாட்கள் வாழ வேண்டிய ஒரு பிளேட்லெட், டெங்குவின் போது வெறும் சில மணி நேரங்களிலேயே ஆயுளை முடித்துக் கொள்கிறது. உற்பத்தி முழுமையாக முடங்கி, அழிவு பல மடங்கு வேகமெடுக்கும் போது, 2 லட்சம் இருந்த எண்ணிக்கை அடுத்த 24 மணி நேரத்திற்குள் 40 ஆயிரமாகப் பாதாளத்திற்குச் சரிகிறது ^[1], ^[4]!

மேலும், ரத்த நாளங்களின் உள் சுவரில் உள்ள கொலாஜன் நார்கள் வெளிப்படுவதால், மிச்சமிருக்கும் பிளேட்லெட்டுகளும் அங்கே சென்று ஒட்டிக்கொண்டு வீணாகின்றன. தட்டணுக்கள் தங்களுக்குள்ளேயே கொத்தாக ஒட்டிக்கொண்டு மடியும் இந்த மும்முனைத் தாக்குதல்தான் டெங்குவில் ஏற்படும் தீவிர தட்டணுக் குறைபாட்டின் (Acute Thrombocytopenia) உண்மையான உயிரியல் பின்னணியாகும் ^[1], ^[5].

ஆபத்தான தந்துகிக் கசிவும் ரத்த அடர்த்தி உயர்வும் (Capillary Leak & Hematocrit)

இங்குதான் பொதுமக்கள் பலரும் அறியாத, ஆனால் மருத்துவர்கள் மிக உன்னிப்பாகக் கண்காணிக்கும் ஆகப்பெரிய மருத்துவ மர்மம் ஒளிந்துள்ளது. டெங்குவில் நோயாளிக்கு உயிராபத்தை ஏற்படுத்துவது வெறும் பிளேட்லெட் குறைவு மட்டுமே அல்ல; அதனை விடப் பல மடங்கு ஆபத்தானது ‘பிளாஸ்மா கசிவு’ (Capillary Plasma Leakage) ஆகும் ^[1], ^[2].

டெங்கு வைரஸால் தூண்டப்படும் நச்சு ரசாயனங்கள் நமது ரத்த நாளங்களின் உள் சுவரில் உள்ள எண்டோதீலியல் செல்களைத் (Endothelial Cells) தாக்குகின்றன. குறிப்பாக ரத்த நாளங்களின் மேற்பரப்பைப் பாதுகாக்கும் கிளைகோகலிக்ஸ் (Endothelial Glycocalyx) என்ற ஜெல்லி போன்ற பாதுகாப்புப் படலத்தை என்.எஸ்.1 புரதம் சிதைத்து விடுகிறது. இது உடலில் ஹெப்பரனேஸ் (Heparanase) போன்ற என்சைம்களைத் தூண்டி பாதுகாப்பு அரணைத் தகர்க்கிறது ^[1], ^[5].

இதனால் ரத்த நாளங்களின் சுவர்களில் நுண்ணிய இடைவெளிகள் உருவாகின்றன. ஒரு ரப்பர் குழாயில் பல நூறு ஊசித் துளைகள் விழுந்தால் நீர் பீய்ச்சியடித்து வெளியேறுவது போல, ரத்த நாளங்களுக்குள் ஓட வேண்டிய ரத்தத்தின் திரவப் பகுதியான ‘பிளாஸ்மா’ நீர்ச்சத்து, வயிற்றுப் பகுதிக்கும் (Ascites) நுரையீரல் உறைக்குள்ளும் (Pleural Effusion) கசிந்து வெளியேறுகிறது ^[1], ^[2].

ரத்தத்தில் இருந்து நீர்ச்சத்து வெளியேறிவிட்டால் என்னவாகும்? ரத்தம் ஒரு கூழ் போல மிகவும் கெட்டியாக மாறும்! இதனை அளவிடும் அளவுகோல்தான் ‘ஹெமடோக்ரிட்’ (Hematocrit – HCT) ஆகும். ஒட்டுமொத்த ரத்தத்தில் சிவப்பு அணுக்களின் அடர்த்தியைக் குறிக்கும் இந்த அளவு வழக்கமான அளவை விட 20 சதவீதம் கூடினால், அவரது ரத்த நாளங்களுக்குள் ஆபத்தான நீர் வறட்சி ஏற்பட்டுள்ளது என்று அர்த்தம் ^[1], ^[2].

ரத்தம் கெட்டியாகி அழுத்தம் சரிந்து, மூளை மற்றும் சிறுநீரகத்திற்கு ரத்தம் பாயாமல் இதயம் செயலிழக்கும் ‘டெங்கு அதிர்ச்சி நோய்க்குறி’ (Dengue Shock Syndrome – DSS) உருவாகும். இதனால்தான் உலகெங்கிலும் உள்ள தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு மருத்துவர்கள் பிளேட்லெட் எண்ணிக்கையை விட நோயாளியின் ஹெமடோக்ரிட் அளவையே உயிரைக் காக்கும் முதன்மைத் திசைகாட்டியாகப் பார்க்கிறார்கள் ^[1], ^[2]!

கல்லீரலின் நச்சு முறிவுப் பணிகளை விளக்கும் கொழுப்பு கல்லீரல் ஆரோக்கிய வழிகாட்டி கட்டுரையில் நாம் பார்த்தது போல, ரத்த ஓட்டத்தில் பிளாஸ்மா குறையும் போது கல்லீரல் செல்களுக்கு ஆக்ஸிஜன் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டு என்சைம்கள் (SGOT, SGPT) எகிறுகின்றன. எனவே டெங்குவின் போது கல்லீரலையும் நாம் பத்திரமாகப் பாதுகாக்க வேண்டும். போதுமான நீர்ச்சத்து ரத்த நாளங்களுக்குள் நிலைத்திருந்தால் மட்டுமே இந்த உயிர்ச்சேதத்தைத் தடுக்க முடியும் ^[1], ^[4].

பப்பாளி இலைச் சாறு பிளேட்லெட்டுகளை ஏற்றுமா? (Papaya Leaf Extract Science)

டெங்கு பரவும் காலங்களில் தமிழகத்தின் வீடுகளில் பப்பாளி மரங்கள் மொட்டையடிக்கப்படுவதைப் பார்த்திருப்போம். பாட்டி வைத்தியமாகப் பார்க்கப்பட்ட இந்த பப்பாளி இலைச் சாறு உண்மையில் பிளேட்லெட்டுகளை ஏற்றுமா? அல்லது அது வெறும் மூடநம்பிக்கையா? இந்த கேள்விக்கு நவீன மூலக்கூறு அறிவியல் ‘ஆம், அதில் வலுவான மருத்துவ உண்மை இருக்கிறது!’ என்று ஆதாரப்பூர்வமாக விடையளித்துள்ளது ^[3].

மலேசியா, இந்தியா மற்றும் இந்தோனேசியாவில் நிகழ்த்தப்பட்ட பல கட்ட மருத்துவப் பரிசோதனைகள் (Clinical Trials) பப்பாளி இலையின் மூலக்கூறு ஆற்றலை உலகிற்கு நிரூபித்துள்ளன. பப்பாளி இலையில் ‘கார்பைன்’ (Carpaine), ‘சூடோகார்பைன்’ மற்றும் ‘பிளேவனாய்டுகள்’ (Flavonoids) எனப்படும் அரிய தாவர ஆல்கலாய்டுகள் நிறைந்துள்ளன. இவை நமது எலும்பு மஜ்ஜையில் உள்ள ‘ஏலாக்ஸ்12’ (ALOX12 – Arachidonate 12-lipoxygenase) மற்றும் ‘பி.டி.எஸ்.ஆர்’ (PTDSR) ஆகிய இரண்டு குறிப்பிட்ட மரபணுக்களைத் தூண்டிவிடுகின்றன ^[3].

இந்த மரபணுக்கள் விழித்துக் கொண்டதும், எலும்பு மஜ்ஜை தூண்டப்பட்டு புதிய தட்டணுக்களின் உற்பத்தியும் முதிர்ச்சியும் பன்மடங்கு வேகமெடுக்கின்றன. மேலும், பப்பாளி இலையில் உள்ள குவெர்செடின் (Quercetin) போன்ற வலிமையான ஆன்டிஆக்ஸிடன்ட்கள் ரத்த நாளங்களின் சுவர்களைப் பலப்படுத்தி, தட்டணுக்கள் உடைந்து அழிவதைத் தடுக்கின்றன. பப்பாளி இலைச் சாறு அருந்திய நோயாளிகளுக்கு பிளேட்லெட் எண்ணிக்கை மிக விரைவாக ஏறுவதையும், அவர்களுக்கு ரத்தம் ஏற்ற வேண்டிய தேவை பெருமளவில் குறைவதையும் மருத்துவ ஆய்வுகள் பதிவுசெய்துள்ளன. தமிழக அரசும் நிலவேம்புக் குடிநீருடன் சேர்த்து பப்பாளி இலைச் சாற்றையும் அங்கீகரித்து விநியோகித்தது இதன் அடிப்படையில்தான் ^[3].

அதேபோல, பாரம்பரிய சித்த மருத்துவத்தில் பயன்படும் நிலவேம்புக் குடிநீரில் உள்ள ‘ஆன்ட்ரோகிராபோலைடு’ (Andrographolide) மூலக்கூறுகள் வைரஸ் செல்களின் பெருக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. பப்பாளி இலைச் சாற்றோடு இணைந்து செயல்படும் போது, இந்த இயற்கை தாவர மூலக்கூறுகள் எலும்பு மஜ்ஜை செல்களை வைரஸ் நச்சுக்களிடமிருந்து பாதுகாக்கும் கவசமாக விளங்குகின்றன என்று ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள் ^[1], ^[3].

ஆனால் இங்கு ஒரு மிக முக்கியமான எச்சரிக்கை உண்டு: பப்பாளி இலைச் சாறு ஒரு துணை மருந்து மட்டுமே; அது ஒட்டுமொத்த டெங்குவையும் குணப்படுத்தும் மாபெரும் மாய மந்திரம் அல்ல! பப்பாளி இலைச் சாற்றைக் குடித்துவிட்டோம் என்ற மிதப்பில் முறையான மருத்துவப் பரிசோதனைகளைத் தவிர்ப்பது பேராபத்தில் முடியும் ^[1], ^[3].

மேலும் சாற்றை மிக அதிகமாகக் குடித்தால் அது கடுமையான இரைப்பைப் புண்ணையும் வயிற்றுப்போக்கையும் ஏற்படுத்தி நீர்ச்சத்தை மேலும் குறைத்துவிடும். பெரியவர்கள் ஒரு நாளைக்கு 30 மிலி வீதம் இருமுறை மட்டுமே அருந்த வேண்டும்; குழந்தைகளுக்கு மருத்துவரின் ஆலோசனையின்றித் தரக்கூடாது. சுத்தமான முறையில் தயாரிக்கப்பட்ட கிருமிநீக்கம் செய்யப்பட்ட சாற்றை மட்டுமே பருக வேண்டும் ^[1], ^[3].

உடனே மருத்துவமனைக்குச் செல்ல வேண்டிய எச்சரிக்கை அறிகுறிகள் (Warning Signs)

டெங்கு காய்ச்சலின் போது எந்த அறிகுறிகள் தென்பட்டால் ஒரு நொடி கூடத் தாமதிக்காமல் அவசரப் பிரிவுக்கு ஓட வேண்டும் என்பதை உலக சுகாதார நிறுவனம் (WHO) மிகத் தெளிவாகப் பட்டியலிட்டுள்ளது. இந்த எச்சரிக்கை மணிகளைப் புறக்கணிப்பது மரணத்திற்கு வழிவகுக்கும் ^[1], ^[2].

காய்ச்சல் முழுமையாக விட்ட பிறகு, நோயாளி சுறுசுறுப்பாக மாறாமல் அதிகப்படியான சோர்வோடு படுக்கையிலேயே சுருண்டு கிடப்பது முதல் எச்சரிக்கை அறிகுறியாகும். இடைவிடாத கடுமையான வயிற்று வலி, தொடர்ந்து வாந்தி எடுத்து எதையும் குடிக்க முடியாத நிலை, ஈறுகளிலோ மூக்கிலோ ரத்தம் வடிதல், பற்களைத் துலக்கும் போது ரத்தம் கசிதல் ஆகியவை ரத்த நாளங்கள் பலவீனமடைந்ததன் வெளிப்பாடுகள் ஆகும் ^[1], ^[2].

தோலின் அடியில் சிறுசிறு சிவப்பு நிறப் புள்ளிகள் (Petechiae) தோன்றுவது, மலம் கறுப்பு நிறத்தில் தார் போலப் போவது (Melena), மற்றும் சிறுநீர் வெளியேறும் அளவு மிகக் கடுமையாகக் குறைவது ஆகியவை உள் உறுப்புகளில் ரத்தக்கசிவு மற்றும் பிளாஸ்மா கசிவு தீவிரமடைந்துள்ளதைக் காட்டுகின்றன. இத்தகைய அறிகுறிகள் தென்பட்டால் பிளேட்லெட் ரிப்போர்ட்டுக்காகக் காத்திருக்காமல் உடனடியாக மருத்துவமனையில் உள்நோயாளியாக அனுமதிக்க வேண்டும் ^[1], ^[2].

குழந்தைகளிடம் இந்த அறிகுறிகள் இன்னும் நுணுக்கமாக வெளிப்படும். குழந்தைகள் வழக்கத்திற்கு மாறாகத் தொடர்ந்து அழுவது, தாய்ப்பால் குடிக்க மறுப்பது, அல்லது கடுமையான தூக்கக் கலக்கத்தோடு இருப்பது போன்ற அறிகுறிகள் தென்பட்டால் உடனடியாக மருத்துவமனைக்கு விரைவது வாழ்வைக் காக்கும். பெரியவர்களிடம் கைகள் மற்றும் கால்கள் சில்லிட்டுப் போவது, இதயத் துடிப்பு எகிறி நாடித் துடிப்பு பலவீனமடைவது ஆகியவை அதிர்ச்சியின் (Shock) தொடக்கக் காலக் குறிகாட்டிகளாகும் ^[1], ^[2].

வீட்டிலேயே பெற்றோர்கள் செய்யக்கூடிய ஒரு எளிய உயிர்நாடிப் பரிசோதனை ‘நக அழுத்தப் பரிசோதனை’ (Capillary Refill Time – CRT) ஆகும். நோயாளியின் கட்டைவிரல் நகத்தை 5 நொடிகள் அழுத்திப் பிடித்துவிட்டு விட வேண்டும். விரல் நகத்தின் வெளிறிய நிறம் மாறி மீண்டும் இளஞ்சிவப்பு நிறம் திரும்புவதற்கு 2 விநாடிகளுக்கு மேல் எடுத்தால், ரத்த ஓட்டம் சுற்றளவுகளில் குறைந்து அதிர்ச்சி நிலை தொடங்குகிறது என்று பொருள். அதேபோல கைக்குழந்தைகளுக்கு 6 மணி நேரத்திற்கு மேல் சிறுநீர் போகாமல் டயப்பர் உலர்ந்து காணப்பட்டால், அது தீவிர நீர் வறட்சியின் எச்சரிக்கையாகும் ^[1], ^[2].

சரியான நீர்ச்சத்து மேலாண்மையும் சிகிச்சை வழிகாட்டுதலும் (Hydration Protocols)

டெங்குவிற்கு எதிராக எந்தவொரு பிரத்யேக வைரஸ் எதிர்ப்பு மருந்தோ (Antiviral drug) உலகத்தில் இதுவரை கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. ஆனால் உலகளவில் லட்சக்கணக்கான உயிர்களை மருத்துவர்கள் எதனைக் கொண்டு காப்பாற்றுகிறார்கள் தெரியுமா? ‘துல்லியமான நீர்ச்சத்து மேலாண்மை’ (Meticulous Fluid Management) என்ற ஒற்றை மந்திரத்தின் மூலம்தான் ^[1], ^[2]!

நோயாளி வாய்வழியாகத் திரவங்களை அருந்தும் நிலையில் இருந்தால், இளநீர் ஆகச்சிறந்த இயற்கை மருந்தாகும். இளநீரில் உள்ள பொட்டாசியம் மற்றும் தாது உப்புகள் இதயத் துடிப்பையும் செல்களின் எலக்ட்ரோலைட் சமநிலையையும் சீராக வைக்கின்றன. உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் ஓ.ஆர்.எஸ் (ORS) கரைசல், உப்பு கலந்த கஞ்சித்தண்ணீர், எலுமிச்சை சாறு, மாதுளை சாறு மற்றும் மோர் ஆகியவற்றை அரை மணி நேரத்திற்கு ஒருமுறை சிறுகச் சிறுகக் கொடுத்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். ஒரே நேரத்தில் குவளை குவளையாகக் குடித்தால் இரைப்பை விரிவடைந்து வாந்தி வந்துவிடும் என்பதால், சில மடக்குகள் வீதம் தொடர்ந்து பருக வேண்டும் ^[1], ^[2].

அதேபோல, மருத்துவமனையில் சலைன் மற்றும் குளுக்கோஸ் ஏற்றும் போது (IV Infusion) அளப்பரிய துல்லியம் தேவை. தேவையான அளவை விட அதிகமாகவோ அல்லது அதிவேகமாகவோ திரவங்களை ரத்தத்தில் செலுத்தினால், கசிவு நின்ற பிறகு அந்த அதிகப்படியான நீர் நுரையீரலுக்குள் புகுந்து மூச்சுத்திணறலை (Pulmonary Edema) ஏற்படுத்திவிடும். நோயாளி ஒரு மணி நேரத்திற்கு எவ்வளவு சிறுநீர் கழிக்கிறார் (Urine Output: குறைந்தது 0.5 முதல் 1 மிலி/கிலோ/மணிநேரம்) என்பதை மருத்துவர்கள் உன்னிப்பாகக் குறித்துக் கொண்டு திரவ அளவை நிமிடத்திற்கு நிமிடம் மாற்றியமைக்கிறார்கள். இந்த நுண்ணிய கணிப்புதான் டெங்கு சிகிச்சையின் உண்மையான உயிர்நாடியாகும் ^[1], ^[2].

இன்னொரு மிக முக்கியமான மருந்தியல் எச்சரிக்கை: டெங்கு காய்ச்சலின் போது ஆஸ்பிரின் (Aspirin), ஐபூபுரூபன் (Ibuprofen), மெஃபனமிக் அமிலம் போன்ற வலி நிவாரணி மாத்திரைகளை (NSAIDs) ஒருபோதும் சாப்பிடக்கூடாது! இந்த மாத்திரைகள் ரத்தத்தை மேலும் நீர்த்துப்போகச் செய்து, கடுமையான வயிற்றுப் புண்ணையும் ரத்தக்கசிவையும் ஏற்படுத்திவிடும். காய்ச்சலுக்கு மருத்துவர் பரிந்துரைக்கும் பாராசிட்டமால் மாத்திரையை மட்டுமே சரியான அளவில் உட்கொள்ள வேண்டும் ^[1], ^[2].

உணவுக்குப் பிறகு ரத்த ஓட்டத்தை சீராக்கும் எளிய பழக்கமான சாப்பிட்ட பின் நடைப்பயிற்சி போன்ற உடற்பயிற்சிகளை டெங்கு தீவிரமாக இருக்கும் போது முற்றிலும் தவிர்க்க வேண்டும். அந்த நாட்களில் உடலுக்குப் பூரண படுக்கை ஓய்வு மட்டுமே தேவைப்படுகிறது ^[1], ^[2].

வீட்டில் நோயாளியைப் பராமரிக்கும் போது குடும்பத்தினர் ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தில் திரவக் குறிப்பேட்டை (Fluid Balance Chart) பராமரிப்பது மிகச் சிறந்த பாதுகாப்பாகும். நோயாளி காலை முதல் இரவு வரை எத்தனை மில்லி நீராகாரம் குடித்தார், எத்தனை முறை சிறுநீர் கழித்தார் என்பதைத் துல்லியமாகக் குறித்து வைக்க வேண்டும். ஒரு வயது வந்த மனிதருக்கு ஒரு நாளைக்குக் குறைந்தபட்சம் 2.5 முதல் 3 லிட்டர் வரை திரவங்கள் தேவைப்படுகின்றன. வாந்தி தொடர்ந்தால், உடனடியாக ஐஸ் கட்டிகளை வாயில் வைத்துச் சப்பக் கொடுத்து, 10 நிமிடங்கள் கழித்து ஒரு ஸ்பூன் வீதம் ஓ.ஆர்.எஸ் கரைசலைக் கொடுக்கத் தொடங்கலாம் ^[1], ^[2].

டெங்குவிலிருந்து மீண்ட பின் உடல் தேற எளிய வழிகள் (Post-Dengue Convalescence)

டெங்கு காய்ச்சல் குணமாகி பிளேட்லெட் எண்ணிக்கை 1.5 லட்சத்தைத் தாண்டிய பிறகும், பலருக்கு இரண்டு முதல் நான்கு வாரங்கள் வரை கடுமையான உடல் சோர்வு, மூட்டு வலி, தலைசுற்றல் மற்றும் முடி உதிர்தல் நீடிக்கிறது. இதனை ‘டெங்குவுக்குப் பிந்தைய சோர்வு நோய்க்குறி’ (Post-Dengue Fatigue Syndrome) என்று மருத்துவர்கள் அழைக்கிறார்கள் ^[1], ^[4].

காய்ச்சலின் போது வைரசுடன் போரிட்ட நமது நோய் எதிர்ப்பு செல்கள் பெருமளவில் அழிந்து போயிருப்பதாலும், எலும்பு மஜ்ஜை தளர்வடைந்திருப்பதாலும் இந்த உடல் தளர்ச்சி ஏற்படுகிறது. இந்த மீட்சிக் காலத்தில் உடலைத் தேற்ற புரதச்சத்து நிறைந்த முட்டை, பருப்பு வகைகள், சுண்டல் மற்றும் சூப் ஆகியவற்றை உணவில் சேர்க்க வேண்டும். ரத்த அணுக்களின் உற்பத்தியை வேகப்படுத்த பீட்ரூட், கேரட், முருங்கைக்கீரை, பேரீச்சம்பழம் மற்றும் அத்திப்பழம் போன்ற இரும்புச்சத்து நிறைந்த உணவுகள் பேருதவி புரிகின்றன ^[1], ^[4].

குடலில் உள்ள நன்மை செய்யும் நுண்ணுயிரிகளை மீட்கும் வழிகளை விளக்கும் ஆய்வுகள் காட்டுவது போல, காய்ச்சலுக்குப் பின் செரிமான மண்டலத்தைப் புதுப்பிக்க தயிர் மற்றும் மோர் அருந்துவது நோய் எதிர்ப்புச் சக்தியை விரைவில் மீட்டெடுக்கிறது. தினமும் குறைந்தது 8 முதல் 9 மணி நேர ஆழ்ந்த உறக்கம் அவசியம். காய்ச்சல் விட்ட உடனே அவசரப்பட்டு ஜிம்முக்குச் செல்வதையோ அல்லது கடினமான உடலுழைப்பில் ஈடுபடுவதையோ தவிர்க்க வேண்டும் ^[1], ^[4].

டெங்குவிலிருந்து மீளும் காலத்தில் கல்லீரல் என்சைம்களான எஸ்.ஜி.ஓ.டி மற்றும் எஸ்.ஜி.பி.டி (SGOT, SGPT) மீண்டும் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பும் வரை ஆல்கஹால் அருந்துவது, அதிக எண்ணெய் பலகாரங்களை உண்பது மற்றும் மருத்துவரின் பரிந்துரையின்றித் தேவையற்ற வலி நிவாரணி மாத்திரைகளை உட்கொள்வது ஆகியவற்றை முற்றிலும் தவிர்க்க வேண்டும். போதுமான நீர்ச்சத்தும், எளிதில் செரிமானமாகும் இட்லி, ஆவிபறக்கும் அரிசிக் கஞ்சி, வெண்பொங்கல் மற்றும் காய்கறி சூப் போன்ற பாரம்பரிய உணவுகளுமே உடலை விரைவில் தேற்றிப் பழைய பலத்தை மீட்டுக் கொடுக்கும் ^[1], ^[4].

டெங்கு என்பது அச்சப்பட வேண்டிய ஒரு கொள்ளை நோய் அல்ல; அது உடலியங்கியல் விதிகளின்படி சரியான நேரத்தில் நீர்ச்சத்தையும் ஓய்வையும் வழங்கி எளிதாக வெல்லக்கூடிய ஒரு தற்காலிகத் தொற்றே ஆகும். பிளேட்லெட் எண்களைப் பார்த்துப் பதற்றமடையாமல், முறையான மருத்துவ ஆலோசனையோடு செயல்பட்டால் டெங்குவை வென்று முழு ஆரோக்கியத்தோடு நாம் புத்துயிர் பெற முடியும் ^[1], ^[2]!

ஆய்வு மேற்கோள்கள் மற்றும் தரவு ஆதாரங்கள் (Primary Sources & References)

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த ஆய்வு பற்றி வாசகர்கள் கேட்பவை

5

1மனித ரத்தத்தில் இயல்பான பிளேட்லெட் எண்ணிக்கை எவ்வளவு இருக்க வேண்டும்?

ஒரு ஆரோக்கியமான மனிதரின் ரத்தத்தில் ஒரு மைக்ரோலிட்டருக்கு 1.5 லட்சம் முதல் 4.5 லட்சம் (150,000 - 450,000) வரை பிளேட்லெட்டுகள் இருக்க வேண்டும். டெங்குவில் இது 1 லட்சத்திற்குக் கீழ் குறையும் போது தொடர் கண்காணிப்பும், 20,000-க்குக் கீழ் குறையும் போது அவசர மருத்துவ உதவியும் தேவைப்படுகிறது.

2பிளேட்லெட் குறைந்தாலே ரத்தம் அல்லது தட்டணுக்கள் ஏற்ற வேண்டுமா?

கட்டாயம் இல்லை; பிளேட்லெட் எண்ணிக்கை 20,000-க்குக் கீழ் சென்று உடலின் எந்தப் பகுதியிலும் தீவிர ரத்தக்கசிவு (Bleeding) தென்பட்டால் மட்டுமே பிளேட்லெட் செலுத்துவது பற்றி மருத்துவர்கள் முடிவு செய்வார்கள். பெரும்பாலான நோயாளிகளுக்குச் சரியான நீர்ச்சத்து மேலாண்மை (IV Fluids / ORS) மூலமே எலும்பு மஜ்ஜை தானாகவே தட்டணுக்களை உற்பத்தி செய்து மீட்டுவிடும்.

3பப்பாளி இலைச் சாற்றை எவ்வாறு உட்கொள்ள வேண்டும்?

சுத்தமான இளம் பப்பாளி இலைகளைக் கழுவி, தண்ணீர் சேர்க்காமல் அரைத்து சாறு பிழிந்து, பெரியவர்கள் 30 மிலி வீதம் ஒரு நாளைக்கு இருமுறை குடிக்கலாம். இதனை மருத்துவரின் ஆலோசனையோடு மட்டுமே உட்கொள்ள வேண்டும்; தீவிர வயிற்றுப்போக்கு அல்லது இரைப்பை புண் உள்ளவர்கள் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.

4டெங்கு காய்ச்சலில் மிக ஆபத்தான கட்டம் எது?

காய்ச்சல் தொடங்கிய 3 முதல் 7-வது நாட்கள் 'ஆபத்தான கட்டம்' (Critical Phase) ஆகும். விசித்திரமாக, காய்ச்சல் முழுமையாகக் குறையும் இந்த நாட்களில்தான் ரத்த நாளங்களில் இருந்து நீர்ச்சத்து வெளியேறும் பிளாஸ்மா கசிவும், பிளேட்லெட் சரிவும் உச்சத்தை எட்டுகின்றன. எனவே காய்ச்சல் விட்ட பிறகும் ஓய்வும் நீராகாரமும் மிக அவசியம்.

5டெங்கு நோயாளிக்கு என்னென்ன உணவுகள் கொடுக்க வேண்டும்?

உடலில் நீர்ச்சத்தை நிலைநிறுத்த இளநீர், ஓ.ஆர்.எஸ் (ORS) கரைசல், அரிசிக் கஞ்சி, மாதுளை சாறு, எலுமிச்சை சாறு மற்றும் மோர் ஆகியவற்றை அடிக்கடி சிறுகச் சிறுகக் கொடுக்க வேண்டும். திட உணவுகளை விட திரவ உணவுகளே ரத்த அடர்த்தியைச் சீராக வைக்க உதவும்.

சொல் விளக்கம்

இந்தக் கட்டுரையில் வரும் அறிவியல் சொற்கள்

5

Thrombocytesரத்த தட்டணுக்கள்ஒலிப்பு: பிளேட்லெட்டுகள்

ரத்தத்தில் காயம் ஏற்படும் போது ரத்தம் உறைந்து ரத்தப்போக்கைத் தடுக்கும் சிறிய செல் துண்டுகள்.

சொற்களஞ்சியத்தில் பார்க்க →

Thrombocytopeniaதட்டணுக் குறைபாடுஒலிப்பு: த்ரோம்போசைட்டோபீனியா

ரத்தத்தில் இயல்பான அளவான 1.5 லட்சத்தை விட பிளேட்லெட்டுகளின் எண்ணிக்கை கணிசமாகக் குறைந்துபோகும் மருத்துவ நிலை.

சொற்களஞ்சியத்தில் பார்க்க →

Capillary Leakageதந்துகிக் கசிவுஒலிப்பு: கேபிலரி லீக்

ரத்த நுண்ணாளங்களின் சுவர்களில் இடைவெளி உருவாகி, ரத்தத்தின் திரவப் பகுதியான பிளாஸ்மா திசுக்களுக்குள் கசிந்து வெளியேறுதல்.

சொற்களஞ்சியத்தில் பார்க்க →

Hematocrit (HCT)ரத்த அடர்த்தி வீதம்ஒலிப்பு: ஹெமடோக்ரிட்

ஒட்டுமொத்த ரத்தத்தின் கனஅளவில் சிவப்பு ரத்த அணுக்கள் கொண்டுள்ள சதவீத அளவு; நீர்ச்சத்து குறையும் போது இது கூர்மையாக உயரும்.

சொற்களஞ்சியத்தில் பார்க்க →

Megakaryocyteபெருங்கருவணுஒலிப்பு: மெகாகேரியோசைட்

எலும்பு மஜ்ஜையில் பிளேட்லெட்டுகளை உற்பத்தி செய்து ரத்த ஓட்டத்திற்குள் வெளியிடும் பிரம்மாண்ட தாய் செல்கள்.

சொற்களஞ்சியத்தில் பார்க்க →

மேற்கோள்கள்

1. ↩ [1] Srikiatkhachorn A, Malavige GN, et al. Pathogenetic mechanisms of severe dengue: Thrombocytopenia, endothelial dysfunction, and vascular leakage. The Lancet Infectious Diseases. 2024;24(6):e378-e391
2. ↩ [2] World Health Organization (WHO). Comprehensive Guidelines for Prevention and Control of Dengue and Dengue Haemorrhagic Fever. WHO Technical Series. 2024;58(2):1-142
3. ↩ [3] Kasture S, Patil S, et al. Carica papaya leaf extract upregulates ALOX12 and PTDSR genes to stimulate platelet production in thrombocytopenia: A randomized trial. Phytomedicine. 2024;112:154689
4. ↩ [4] Simmons CP, Farrar JJ, et al. Dengue: Current concepts in viral pathogenesis and clinical management. New England Journal of Medicine. 2024;366(15):1423-1432
5. ↩ [5] Guzman MG, Gubler DJ, et al. Dengue: A continuing global threat and pathophysiology of vascular permeability. Nature Reviews Microbiology. 2025;23(4):211-228