நீர்மூழ்கிக் கப்பல் ஆழ்கடலில் இயங்குவது எப்படி? (Submarine Science)

ஆயிரக்கணக்கான டன் எடையுள்ள இரும்பு மற்றும் எஃகினால் செய்யப்பட்ட ஒரு பிரம்மாண்டமான நீர்மூழ்கிக் கப்பல் (Submarine), எவ்வித வெளிப்புற ஆதரவும் இன்றி ஆழ்கடலுக்குள் பல மாதங்கள் மறைந்திருந்து பின்னர் மீண்டும் தண்ணீருக்கு மேலே மிதப்பது எப்படி? இது மனிதனின் பொறியியல் வரலாற்றில் ஆர்க்கிமிடீசின் மிதத்தல் விதிகளையும் (Archimedes principle) திரவ இயக்கவியலையும் (Fluid dynamics) பயன்படுத்திய உச்சகட்ட அறிவியல் சாதனையாகும் ^[1], ^[2].

மிதப்பதற்கும் மூழ்குவதற்கும் உதவும் பேலஸ்ட் தொட்டிகள் (Ballast Tanks)

நீர்மூழ்கிக் கப்பலின் இரட்டை அடுக்கு உடற்பகுதிக்கு நடுவே ‘முதன்மை பேலஸ்ட் தொட்டிகள்’ (Main Ballast Tanks) அமைக்கப்பட்டுள்ளன ^[1]:

சூரிய ஒளியற்ற ஆழ்கடலில் பாதை அறிதல்: சோனார் கண்கள் (Sonar Eyes)

கடலின் 300 மீட்டர் ஆழத்திற்கு மேல் கும்மிருட்டாக இருக்கும் என்பதால் ஜன்னல்கள் வழியாகப் பார்க்க முடியாது; ரேடார் அலைகளும் நீரில் பயணிக்காது. எனவே நீர்மூழ்கிகள் ‘சோனார்’ (SONAR – Sound Navigation and Ranging) ஒலி அலைகளை மட்டுமே கண்களாகப் பயன்படுத்துகின்றன ^[2]. செயலில் உள்ள சோனார் (Active Sonar) ‘பிங்’ என்ற ஒலியை அனுப்பி எதிரொலியை அளக்கும்; ஆனால் எதிரிகளுக்கு இடம் தெரிந்துவிடும் என்பதால், பொதுவாக அமைதியான செயலற்ற சோனாரை (Passive Sonar) மட்டுமே பயன்படுத்தி எதிரி கப்பல்களின் என்ஜின் மற்றும் புரொப்பல்லர் சுழற்சி சத்தங்களைக் கேட்டுப் பாதையைக் கணிக்கின்றன.

நீருக்கடியில் பல மாதங்கள் சுவாசிப்பது எப்படி?

அணுசக்தி நீர்மூழ்கிக் கப்பல்கள் பல மாதங்கள் கரைக்கு வராமல் இருக்க இரண்டு வாழ்க்கை ஆதார தொழில்நுட்பங்கள் உதவுகின்றன:

1. ஆக்ஸிஜன் உற்பத்தி: கடல் நீரிலிருந்து உப்பை நீக்கிய தூய நீரை ‘மின்னாற்பகுப்பு’ (Electrolysis) செய்து தூய ஆக்ஸிஜனை உற்பத்தி செய்கின்றன.

2. கார்பன் டை ஆக்சைடு நீக்கம்: மாலுமிகள் வெளியேற்றும் நச்சு வாயுவான $CO_2$-வை ‘அமைன் ஸ்க்ரப்பர்கள்’ (Amine scrubbers) வேதியியல் கரைசல் மூலம் உறிஞ்சி கடலுக்குள் வெளியேற்றுகின்றன.