தமிழ்நாட்டில் இரும்புக் காலம் தொடங்கியதா? சிவகளை காலக்கணிப்பு

இரும்பு… இந்த ஒற்றை உலோகத்தின் வரவு மட்டும் இல்லையென்றால், இன்றைய நவீன உலகத்தை நம்மால் நினைத்துப் பார்க்கக் கூட முடியாது. மானுட வரலாற்றின் பெருங்கதையாடலில் ஒரு காலகட்டத்தைத் தலைகீழாகப் புரட்டிப்போடும் பேராற்றல் ஒருசில அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளுக்கு மட்டுமே வாய்த்தது; அவற்றுள் மனித இனத்தின் தலையெழுத்தைத் தீர்மானித்த மாபெரும் பாய்ச்சல் இரும்பின் பிறப்பு! மனிதனின் கரங்களில் கூழாங்கற்களும் கல் கோடரிகளும், பளபளக்கும் செம்பும் மட்டுமே இருந்தவரை அவனால் அடர்ந்த காடுகளின் அடர்த்தியை ஊடறுத்து அழிக்க முடியவில்லை; கடினமான வண்டல் மண்ணையும் பாறை கலந்த செம்மண் தரையையும் ஆழமாக உழுது உணவு உற்பத்தியைப் பெருக்க முடியவில்லை. ஆனால், இருளைப் பிளக்கும் மின்னல் போல மனிதனின் கைகளில் இரும்பு வந்து சேர்ந்த கணத்தில், மானுடப் பரிணாமம் அசுர வேகத்தில் முன்னோக்கிப் பாய்ந்தது. அடர்ந்த பெருங்காடுகள் பசுமையான விளைநிலங்களாயின; உணவு உற்பத்தி பல மடங்கு பெருகியது; குடித்தலைமைச் சமூகங்கள் இணைந்து பெருநகரங்களாகவும் பேரரசுகளாகவும் பரிணமித்தன; பெருங்கடல்களைக் கடந்து சர்வதேச வணிகப் பெருவழிகள் திறந்தன ^[1].

அத்தகைய உலகளாவிய இரும்பு நாகரிகத்தின் ஆதித் தொடக்கப்புள்ளி எங்கே என்ற கேள்வி வரலாற்றாசிரியர்களைப் பல நூற்றாண்டுகளாக ஆட்டிப்படைத்து வந்தது. கடந்த இருநூறு ஆண்டுகளாக மேற்கத்திய வரலாற்றுப் பாடப்புத்தகங்கள் ஒற்றைக் குரலில் ஒரு தவறான கற்பிதத்தை உலகிற்குப் போதித்து வந்தன: “மத்திய தரைக்கடல் விளிம்பில் அமைந்த அனத்தோலியா (இன்றைய துருக்கி) மற்றும் பண்டைய மெசொப்பொத்தேமியாவில்தான் இரும்பு உருக்கும் கலை முதன்முதலில் தோன்றியது; அங்கிருந்துதான் அது பாரசீகம் வழியாக இந்தியத் துணைக் கண்டத்திற்குள் ஊடுருவியது” என்று ஐரோப்பிய வரலாற்றாசிரியர்கள் எழுதினர். இக்கோட்பாட்டை அவர்கள் ‘மேற்கத்தியப் பரவல்வாதக் கோட்பாடு’ (Diffusionist Model) என்று பெருமையுடன் அழைத்தனர் ^[4].

2025 அறிக்கை இந்த விவாதத்தை இன்னும் பின்னோக்கிக் கொண்டு செல்கிறது. சிவகளை, ஆதிச்சநல்லூர், மயிலாடும்பாறை, கீழ்நமண்டி, மாங்காடு, தெலுங்கனூர் ஆகிய இடங்களின் அகழாய்வுக் காலங்கள், இரும்பின் தொன்மை பற்றிய பழைய கருத்துகளை மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டுவதாக அறிக்கை கூறுகிறது ^[1]. புதிய காலங்கள் நிலைக்குமா என்பது, மாதிரிகள் இரும்புடன் எவ்வளவு உறுதியாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன என்பதைப் பொறுத்தது.

இரும்புக் காலம் பற்றிய பழைய பார்வை (வரலாற்றுப் பின்னணி)

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் டென்மார்க் ஆய்வாளர் கிறிஸ்டியன் ஜூர்கென்சன் தாம்சன் முன்வைத்த ‘மூன்று காலக் கோட்பாடு’ (Three-age system) உலக வரலாற்றை ஒரு நேர்கோட்டுப் பாதையில் வரிசைப்படுத்தியது. மனிதன் முதலில் கரடுமுரடான கற்களைச் செதுக்கினான்; பின்னர் செம்பையும் வெள்ளீயத்தையும் கலந்து வெண்கலம் செய்தான்; இறுதியாக மிக அதிக வெப்பநிலையில் இரும்பை உருக்கும் ஆற்றலைப் பெற்றான் என்பது மேற்கத்திய வரலாற்று ஆசிரியர்களின் மாறாத நம்பிக்கையாக நீடித்தது ^[4].

இந்த நேர்கோட்டுப் பகுப்பாய்வு இந்தியாவுக்கு அப்படியே பொருந்துமா என்பது விவாதத்துக்குரியது. தென்னிந்தியாவில் நீண்ட செம்புக் காலம் தனியாக இல்லாமல், புதிய கற்காலத்தை அடுத்து இரும்புக் காலம் வந்திருக்கலாம் என்று அறிக்கையின் ஆசிரியர்கள் கருதுகின்றனர் ^[1].

மேற்கத்திய வரலாற்றாசிரியர்கள் பல பத்தாண்டுகளாக ஓர் ஒற்றைக் கதையாடலைக் கட்டமைத்தனர்: கி.மு. 1400 முதல் கி.மு. 1200 வரையிலான காலகட்டத்தில் இன்றைய துருக்கியில் ஆட்சி செய்த இட்டைட்டுப் பேரரசுதான் (Hittite Empire) இரும்பை உருக்கும் ரகசியத்தைத் தன் ஏகபோகப் பிடியில் வைத்திருந்தது; கி.மு. 1200-ல் ஏற்பட்ட வெண்கலக்கால வீழ்ச்சிக்குப் (Late Bronze Age Collapse) பிறகே இந்த உலைக்களத் தொழில்நுட்பம் பாலஸ்தீனம், ஈரான் மற்றும் எகிப்து வழியாக உலகெங்கும் பரவியது என்று அவர்கள் வாதிட்டனர். இந்தியாவிலும் கூட, கங்கைச் சமவெளியின் சாம்பல் வண்ணப் பாண்டப் பண்பாட்டில்தான் (Painted Grey Ware: PGW) கி.மு. 1000 வாக்கில் இரும்பு உருவானது என்று வரலாற்று நூல்கள் நெடுங்காலம் கற்பித்து வந்தன ^[4].

இரும்பு மனிதன் என்ன கட்டலாம், என்ன பயிரிடலாம் என்பதையே மாற்றியது. இது குறித்து எங்கள் வரலாற்றை மாற்றிய அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள் கட்டுரையிலும் பார்க்கலாம். இரும்புத் தாது எங்கும் கிடைக்கும் என்பதால் அதை உலோகமாக்கும் திறன் வந்தபின் கோடரி, கலப்பை, உளி, ஆயுதங்கள் எளிதில் கிடைத்தன. இந்தத் திறன் முதலில் எங்கே, எப்போது தோன்றியது என்பது வரலாற்றாளர்களுக்கு நீண்ட காலமாக முக்கியமான கேள்வி.

அனத்தோலியா (இன்றைய துருக்கி) சில ஆரம்ப இரும்புப் பொருட்களுக்குப் பெயர் பெற்றது. வட இந்தியாவும் ஆப்பிரிக்காவும் தங்கள் சொந்த ஆரம்பக் கூற்றுகளைக் கொண்டுள்ளன ^[1], ^[4]. ஒவ்வொரு பகுதியின் காலங்களும் ஒரே கடுமையான அளவுகோலால் பரிசோதிக்கப்பட வேண்டும்.

அகழாய்வு மற்றும் கதிரியக்கக் காலக்கணிப்பு முறைமை (Research Methodology)

தொல்லியல் களங்களில் அகழ்ந்தெடுக்கப்படும் வரலாற்றுப் பொருட்களின் காலத்தைத் தீர்மானிப்பதில் உலக அளவில் தலையாய நம்பகத்தன்மை கொண்ட வழிமுறை முடுக்க அணுக்கரு நிறமாலையியல் (Accelerator Mass Spectrometry: AMS) ஆகும். தொல்பொருட்களோடு பிரிக்க முடியாதபடி ஒரே மண்ணடுக்கில் புதைந்துள்ள மரக்கரி, உமி, தானிய மணிகள் மற்றும் எலும்பு எச்சங்களில் எஞ்சியிருக்கும் கதிரியக்கக் கார்பன்-14 ($^14C$) ஐசோடோப்பின் சிதைவு வீதத்தை நவீன துகள் இயற்பியல் முடுக்கிகள் மிகத் துல்லியமாகக் கணக்கிடுகின்றன ^[1].

சிவகளையில் தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறை 2019 முதல் 2022 வரை அகழாய்வு செய்தது. எட்டு இடங்களில், அதாவது ஐந்து வாழ்விடத் திட்டுகள் மற்றும் மூன்று புதைவிடங்களில் பணி நடந்தது. மொத்தம் 24 அகழிகள் தோண்டப்பட்டன. சுமார் 160 தாழிகள் வெளிப்பட்டன, அவற்றில் பெரும்பாலானவை சிவப்புப் பானை வகை ^[1]. மயிலாடும்பாறையில் வாழ்விட அடுக்கு கி.மு. 2172 என அறிவிக்கப்பட்டது ^[1].

புதைவிடங்களிலிருந்து இரும்பு உளிகள், ஒரு கோடரி, வாள்கள் கிடைத்ததாக அறிக்கை விவரிக்கிறது. இரும்புப் பொருட்கள் இருந்த மூன்று தாழிப் புதைவிடங்களின் கரித்துண்டுகள் முடுக்க நிறை நிறமாலைமானி (AMS) முறையில் காலக்கணிப்பு செய்யப்பட்டன. B3 அகழியில் தாழி 10-இன் கரி கி.மு. 3345 எனவும், A2 அகழியில் தாழி 1-இன் கரி கி.மு. 3259 எனவும், C3/1 அகழியின் கரி கி.மு. 2953 எனவும் காலம் தந்தது ^[1]. அதே A2 தாழி 1-இன் மட்பாண்டத்தை ஒளியுமிழ்வு (OSL) முறையில் மூன்று ஆய்வகங்கள் ஆய்வு செய்து சுமார் கி.மு. 2459, 2427, 2590 என முடிவுகளைத் தந்தன. இது அதே தாழியின் கி.மு. 3259 கரியைவிட ஏறக்குறைய 800 ஆண்டுகள் பிற்பட்டது ^[1].

பிற இடங்களும் காலங்களைத் தருகின்றன. ஆதிச்சநல்லூர் வாழ்விடத் திட்டில் இரும்புப் பொருளுடன் கிடைத்த கரி கி.மு. 2517 எனவும், மயிலாடும்பாறை வாழ்விட அடுக்கு கி.மு. 2172 எனவும், கீழ்நமண்டி புதைவிடம் கி.மு. 1692 எனவும் காலம் தந்தன. தெலுங்கனூர் வாளுக்கு இரண்டு வேறு வீச்சுகள் கிடைத்தன. கைப்பிடியின் கார்பன் கி.மு. 2900 முதல் 2627 வரை, அலகின் கார்பன் கி.மு. 1435 முதல் 1233 வரை. இளைய வீச்சை மட்டுமே தயக்கத்துடனும் ஐயத்துடனும் ஏற்பதாக ஆசிரியர்களே கூறுகின்றனர் ^[1]. அட்டவணை 1 இவற்றைத் தொகுக்கிறது.

அகழாய்வுக் களம்	மாதிரி	முறை	அறிவிக்கப்பட்ட காலம் (கி.மு.)
சிவகளை, B3 தாழி 10	கரி	AMS	3345
சிவகளை, A2 தாழி 1	கரி	AMS	3259
சிவகளை, C3/1	கரி	AMS	2953
சிவகளை, A2 தாழி 1	மட்பாண்டம்	OSL	சுமார் 2427 முதல் 2590
சிவகளை, A2 தாழி 3	நெல்	AMS	1155
ஆதிச்சநல்லூர்	வாழ்விடக் கரி	AMS	2517
மயிலாடும்பாறை	வாழ்விட அடுக்கு	AMS	2172
கீழ்நமண்டி	புதைவிடக் கரி	AMS	1692
தெலுங்கனூர்	வாள் கைப்பிடி	AMS	2900 முதல் 2627
தெலுங்கனூர்	வாள் அலகு	AMS	1435 முதல் 1233

தரவு ஆதாரம்: தமிழ்நாடு அரசு தொல்லியல் துறை அறிக்கை (2025) ^[1]. இவை அறிவிக்கப்பட்ட எண்கள்.

உலகளாவிய ஒப்பாய்வு: அனத்தோலியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் தமிழகம் (Global Chronology)

இரும்புத் தொழில்நுட்பத்தின் தோற்றத்தை உலகளாவிய வரலாற்று வரைபடத்தில் வைத்து ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போதுதான், தமிழகத்தின் கண்டுபிடிப்பு நிகழ்த்தியுள்ள மாபெரும் புரட்சியின் வீச்சு நமக்குப் புரிகிறது. உலக வரலாற்றில் இரும்பின் தொடக்க காலச் சான்றுகள் குறித்துப் பேசும்போது தொல்லியலாளர்கள் நான்கு முதன்மைப் புவியியல் பகுதிகளை மையமாக விவாதிக்கின்றனர் ^[4]:

1. அனத்தோலியா (துருக்கி): கி.மு. மூன்றாம் ஆயிரத்தாண்டிலேயே அனத்தோலியாவில் சில இரும்புப் பொருட்கள் அறியப்படுகின்றன. ஆனால் அவை அரிது, மிகப் பழையவற்றில் சில விண்கல் இரும்பால் செய்யப்பட்டவை. இரண்டாம் ஆயிரத்தாண்டின் இறுதியில்தான் இரும்பு அப்பகுதியில் வழக்கமான உலோகமானது ^[1].

2. ஆப்பிரிக்கா: ஆப்பிரிக்காவில் இரும்புத் தொழில் எவ்வளவு பழமையானது என்பதும் விவாதத்தில் உள்ளது. சில ஆய்வுகள் கி.மு. இரண்டாம் ஆயிரத்தாண்டைச் சுட்டுகின்றன, ஆனால் அந்தக் காலங்கள் ஐயத்துக்குரியவை.

3. வட இந்தியா (மத்திய கங்கைச் சமவெளி): உத்தரப் பிரதேசத்தின் மல்ஹார் (Malhar), ராஜா நல்-கா-டிலா (Raja Nal-ka-tila) மற்றும் லஹுரதேவா (Lahuradewa) ஆகிய தளங்களில் பேராசிரியர் ராகேஷ் திவாரி (Prof. Rakesh Tewari) மேற்கொண்ட அகழாய்வுகள், கங்கைச் சமவெளியில் கி.மு. 1800-லேயே இரும்புப் பயன்பாடு நிலவியதை நிறுவின ^[4]. இது மேற்கத்திய பரவல்வாதக் கோட்பாட்டின் முதல் அடியாக அமைந்தது.

4. தென்தமிழகம் (சிவகளை, மயிலாடும்பாறை): அறிக்கை சிவகளையில் கி.மு. 3345, மயிலாடும்பாறையில் கி.மு. 2172 என அறிவிக்கிறது ^[1]. இவை தனியாக உறுதிப்படுத்தப்படும் வரை, மற்ற பகுதிகளுடன் ஒப்பிடும்போது எச்சரிக்கை தேவை.

வரைபடம் 1 தமிழ்நாட்டுத் தளங்களின் பழமையான அறிவிக்கப்பட்ட காலங்களை, பிற பகுதிகளின் வெளியிடப்பட்ட ஆரம்பக் கூற்றுகளுடன் ஒப்பிடுகிறது. இதில் சிவக்களை, ஆதிச்சநல்லூர், மயிலாடும்பாறை ஆகிய தளங்களின் காலங்கள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. பிற உலகப் பகுதிகளின் எண்களுக்கு ஒவ்வொன்றுக்கும் தனி விவாதம் உள்ளது; எனவே இது தரவரிசை அல்ல, ஒப்பீட்டுப் பார்வை மட்டுமே ^[1], ^[4].

சிவக்களை (தமிழகம்)3,345கி.மு

ஆதிச்சநல்லூர் (தமிழகம்)2,517கி.மு

காமன்-காலேஹோயுக் (துருக்கி)2,200கி.மு

மயிலாடும்பாறை (தமிழகம்)2,172கி.மு

ஒபூயி (மத்திய ஆப்பிரிக்கா)2,000கி.மு

மத்திய கங்கைச் சமவெளி (இந்தியா)1,800கி.மு

இட்டைட்டுப் பேரரசு (துருக்கி)1,400கி.மு

தெற்கு லெவண்ட் (மத்திய கிழக்கு)1,200கி.மு

வரைபடம் 1: பல்வேறு உலக நாகரிகங்களில் இரும்பு உருக்குத் தோற்றம் (காலக்கணிப்பு கி.மு)	தொடர் 1
சிவக்களை (தமிழகம்)	3,345கி.மு
ஆதிச்சநல்லூர் (தமிழகம்)	2,517கி.மு
காமன்-காலேஹோயுக் (துருக்கி)	2,200கி.மு
மயிலாடும்பாறை (தமிழகம்)	2,172கி.மு
ஒபூயி (மத்திய ஆப்பிரிக்கா)	2,000கி.மு
மத்திய கங்கைச் சமவெளி (இந்தியா)	1,800கி.மு
இட்டைட்டுப் பேரரசு (துருக்கி)	1,400கி.மு
தெற்கு லெவண்ட் (மத்திய கிழக்கு)	1,200கி.மு

வழிகாட்டி: உயர்ந்த பட்டை அதிகப் பழமையைக் குறிக்கிறது (மனித வரலாற்றில் முந்தைய காலக்கட்டம்). அமெரிக்க பீட்டா அனலிடிக் ஆய்வகத்தின் அணுக்கரு காலக்கணிப்பு முடிவுகள் மற்றும் சர்வதேச தொல்லியல் ஆய்விதழ்கள்.

செம்புக்காலத்தைத் தாண்டி நேரடி இரும்புப் பாய்ச்சல்: புவியியல் ரகசியம் (Metallurgical Shift)

உலக வரலாற்றில் பிற நாகரிகங்கள் அனைத்தும் கற்காலத்திலிருந்து செம்புக்காலத்திற்கும், பின்னர் வெண்கலக்காலத்திற்கும் சென்று, இறுதியாகவே இரும்புக்காலத்தை அடைந்தன. ஆனால் தமிழ்நாட்டில் மட்டும் மனிதர்கள் புதிய கற்காலத்திலிருந்து (Neolithic) இடைப்பட்ட செம்புக்காலத்திற்குச் செல்லாமல், நேராக இரும்புக்காலத்திற்குள் பாய்ந்தது ஏன்? இந்த வரலாற்றுப் புதிருக்குத் தமிழ்நாட்டின் நிலவியல் அமைப்பே விடை சொல்கிறது.

வடஇந்தியாவிலும் மத்திய தரைக்கடல் பகுதிகளிலும் செம்புத் தாதுக்கள் (Copper Ores) நிலப்பரப்பின் மேற்பரப்பிலேயே எளிதில் கிடைத்தன; ஆனால் இரும்புத் தாதுவோ கடினமான பாறைகளுடன் பிணைந்து கிடந்தது. தமிழ்நாட்டிலோ நிலைமை தலைகீழாக அமைந்தது. தென்னிந்திய தீபகற்பத்தின் புவியியலில் செம்பும் வெள்ளீயமும் (Tin) மிக மிக அரிதான கனிமங்கள். மாறாக, உலகிலேயே மிகச் சிறந்த இரும்புத் தாதுவான ‘வரிவடிவ மேக்னடைட் குவார்ட்சைட்’ (Banded Magnetite Quartzite: BMQ) பாறைகள் தமிழ்நாட்டின் சேலம் கஞ்சமலை, திருவண்ணாமலை, தருமபுரி மற்றும் கிருஷ்ணகிரி மலைத்தொடர்களில் மலை மலையாகக் கொட்டிக் கிடக்கின்றன ^[1].

புதிய கற்காலத் தமிழர்கள் தங்கள் வாழிடங்களைச் சுற்றியுள்ள குன்றுகளிலிருந்து வழியும் ஓடைகளில், கருப்பு நிறத்தில் கனமாக மிதந்து வரும் மேக்னடைட் இரும்பு மணலை உற்றுநோக்கினர். செம்புக்காக ஏங்கிக் கிடக்காமல், தங்கள் காலடியில் கொட்டிக்கிடந்த இரும்புத் தாதுவை மண்ணடுக்கு உலைகளில் இட்டு, விறகுகளையும் மரக்கரியையும் எரியூட்டி உருக்கும் வித்தையைக் கண்டறிந்தனர். செம்பு கிடைக்காத புவியியல் சூழலே, தமிழர்களை உலகிலேயே முதல் இரும்புப் பொறியாளர்களாக மாற்றிய மாபெரும் உந்துசக்தியாக விளங்கியது ^[1].

தொல்தமிழர் உலைக்களத் தொழில்நுட்பம்: பாய்மக் கசடு முதல் வூட்ஸ எஃகு வரை (Bloomery & Wootz)

இரும்பை உருக்குவது என்பது செம்பையோ வெண்கலத்தையோ உருக்குவது போன்ற எளிய செயல் அல்ல. செம்பின் உருகுநிலை 1,085°C மட்டுமே; ஆனால் தூய இரும்பின் உருகுநிலையோ 1,538°C ஆகும். நவீன ஊது உலைகள் (Blast Furnaces) இல்லாத பண்டைய காலத்தில் 1,538°C வெப்பநிலையை எட்டுவது சாத்தியமற்ற ஒன்று. இங்குதான் பண்டைய தமிழர்களின் வியத்தகு வேதியியல் அறிவு வெளிப்படுகிறது. அவர்கள் இரும்பை திரவ நிலைக்கு உருக்காமல், திடநிலையிலேயே தாதுவை ஒடுக்கும் ‘பாய்மக் குறைப்பு முறை’ (Solid-state Bloomery Smelting) என்ற உன்னத தொழில்நுட்பத்தைக் கையாண்டனர் ^[1].

தென்னிந்தியா வூட்ஸ் (wootz) என்ற உயர் கார்பன் உருக்கு எஃகுக்கும் பெயர் பெற்றது. இந்த முறையில் சிறு இரும்புத் துண்டுகள் கார்பன் நிறைந்த தாவரப் பொருளுடன் களிமண் குகைப்பாண்டங்களில் அடைக்கப்பட்டு, உலோகம் கார்பனை உறிஞ்சும் வரை சூடாக்கப்பட்டன. ஷரதா சீனிவாசன் (Sharada Srinivasan) மேல்சிறுவலூர் உள்ளிட்ட தளங்களின் குகைப்பாண்ட எச்சங்கள் குறித்து செய்த ஆய்வு, இத்தகைய உற்பத்தி தென்னிந்தியாவில் நடந்ததைக் காட்டுகிறது ^[2], ^[3], ^[5], ^[6]. “வூட்ஸ்” என்ற சொல் தமிழ்ச் சொல் எக்கு என்பதிலிருந்து வந்ததாக அறிக்கை கூறுகிறது. தெலுங்கனூர் மற்றும் மாங்காட்டில் கி.மு. 13-ஆம் நூற்றாண்டு அளவிலிருந்து கிடைத்த மிக உயர் கார்பன் எஃகை அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. இது சிவகளைக் கூற்றைவிட மிகவும் பிற்பட்டது ^[1].

இந்தக் காலக்கணிப்பு முறைகள் புவியின் வரலாற்றை மட்டுமல்ல, விண்கல்லின் வயதையும் அறியப் பயன்படுகின்றன. இது போன்ற ஆய்வை கோள் மாதிரி குறித்த நாசா பென்னு ஆய்வுக் கட்டுரையிலும் பார்க்கலாம்.

பொருளாதார மற்றும் விவசாயப் புரட்சி: சங்க இலக்கியச் சான்றுகள் (Socio-Economic Impact)

இரும்பு என்பது வெறும் போர்க்கருவிக்கான உலோகம் மட்டுமல்ல; அது ஒரு சமூகத்தின் பொருளாதார உற்பத்தியைத் தீர்மானிக்கும் அடிப்படை உந்துசக்தியாகும். இரும்பின் வரவுக்குப் பின்னரே அடர்ந்த காடுகளை எளிதில் அழித்துப் பெருமளவிலான விவசாய நிலங்களை உருவாக்க முடிந்தது ^[1]. கனத்த இரும்புக் கொழுக்கள் (Iron Ploughshares) பூட்டிய ஏர்களைக் கொண்டு கடினமான கரிசல் மண்ணையும் செம்மண் நிலங்களையும் ஆழமாக உழுத தமிழர்கள், உணவு உற்பத்தியில் மாபெரும் உபரியை (Agricultural Surplus) உருவாக்கினர்.

இந்த உபரி உற்பத்திதான் மக்கள் தொகை பெருக்கத்திற்கும், நகரமயமாதலுக்கும் வித்திட்டது. கீழடி, அழகன்குளம், கொற்கை போன்ற சங்க காலத் துறைமுகங்களும் தொழில் நகரங்களும் உருவாவதற்கு இரும்பு ஏற்படுத்திய பொருளாதாரப் புரட்சியே அடித்தளமாக அமைந்தது ^[1]. இதனைச் சங்க இலக்கியப் பாடல்கள் மிக நுட்பமாகப் பதிவு செய்துள்ளன. புறநானூறு 170-வது பாடலில் கொல்லனின் உலைக்களத்தைப் பற்றி விவரிக்கும் புலவர் கோவூர் கிழார், இரும்பை உருக்கும் போது உலையிலிருந்து கிளம்பும் புகையையும், துருத்தியை இயக்கும் கொல்லனின் உழைப்பையும் உயிரோட்டமாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறார்:

“இரும்பன் புனைந்த இரும்பொன் கழஞ்சின்…
உலைக்களத்து அன்ன உறைப்பகழி…”

(புறநானூறு 170, கோவூர் கிழார்)

இப்பாடலில் வரும் ‘இரும்பொன்’ என்ற சொல்லாட்சி இரும்பையே குறிக்கிறது. நற்றிணை (பாடல் 228), பதிற்றுப்பத்து, பெரும்பாணாற்றுப்படை மற்றும் மணிமேகலை போன்ற இலக்கியங்களிலும் இரும்பு உருக்கும் உலைக்களங்களும், தோல் துருத்திகளும், கொல்லர்களின் பட்டறைகளும் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆதிச்சநல்லூர் மற்றும் கொடுமணல் பெருங்கற்கால ஈமத்தாழிகளில் (Megalithic Burial Urns) பல்லாயிரக்கணக்கான இரும்பு வாள்கள், முனைகள், கோடரிகள், தூண்டில் முட்கள் மற்றும் ஏர்க்கொழுக்கள் கிடைத்திருப்பது, சங்க இலக்கிய வரிகள் வெறும் கற்பனையல்ல, மக்களின் அன்றாட வாழ்வியல் யதார்த்தம் என்பதை மெய்ப்பிக்கிறது ^[1].

தொல்லியல் வரம்புகளும் எதிர்கால ஆய்வுகளும் (Research Limitations)

சிவக்களை மற்றும் மயிலாடும்பாறை அகழாய்வுகள் இரும்பின் காலத்தை கி.மு. 3345 வரை பின்நோக்கி நகர்த்தியிருந்தாலும், பல சவால்களும் வரம்புகளும் இன்னும் எஞ்சியுள்ளன. முதலாவதாக, பெருங்கற்கால ஈமத்தாழிகளுக்குள் கிடைத்த கரிமப் பொருட்களின் (உமி மற்றும் தானிய எச்சங்கள்) காலம் துல்லியமாகக் கணிக்கப்பட்டிருந்தாலும், அத்தாழிகள் புதைக்கப்பட்ட மண்ணடுக்குகளின் தொடர்ச்சியான புவிஈர்ப்பு அடுக்கு மாறா நிலையை (Stratigraphic Integrity) பிற சர்வதேச அறிவியல் குழுக்களும் மேலும் பல களங்களில் சோதித்து உறுதிப்படுத்த வேண்டும் ^[1].

இரண்டாவதாக, தமிழகத்தில் கிடைத்த இரும்புக் கருவிகளில் பல நூற்றாண்டுகளாக நிலத்தடி நீர் மற்றும் அமில மண் காரணமாகத் துருப்பிடித்தல் (Corrosion) நிகழ்ந்துள்ளது. இதனால் அக்கருவிகளின் ஆதி நுண்ணிய அமைப்பை (Microstructure) முழுமையாக மீட்டெடுப்பது பெரும் சவாலாக உள்ளது. எதிர்காலத்தில் தென்பெண்ணை மற்றும் பொருநை ஆற்றுப் படுகைகளில் மேலும் பல உலைக்களங்களை வெளிக்கொணர்ந்து, வெப்ப ஒளிர்வு காலக்கணிப்பு (Optically Stimulated Luminescence: OSL) முறைகளையும் இணைத்துப் பயன்படுத்தும்போது, இவ்வாய்வு முடிவுகள் மேலும் செழுமை பெறும். இது போன்ற புதிய அறிவியல் செய்திகளையும், நம் நாட்டின் தொழில்நுட்ப வெற்றியான இஸ்ரோவின் நாவிக் செயற்கைக்கோள் பற்றியும் எங்கள் தளத்தில் தொடர்ந்து படிக்கலாம்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகளும் அறிவியல் கலைச்சொற்களும் (FAQ & Glossary)

தொல்லியல் மற்றும் உலோகவியல் அறிவியல் கலைச்சொற்கள் (Glossary)

இந்தக் கட்டுரையில் வரும் அறிவியல் சொற்கள்

8

Bloomery Furnaceபாய்மக் குறைப்பு உலைஒலிப்பு: ப்ளூமரி ஃபர்னஸ்

தூய இரும்பு உருகும் வெப்பநிலையை எட்டாமல், 1,200°C-ல் தாதுவை ஒடுக்கித் திட பஞ்சு இரும்பைப் பிரிக்கும் தொன்மையான களிமண் உலை.

சொற்களஞ்சியத்தில் பார்க்க →

Accelerator Mass Spectrometry (AMS)முடுக்க அணுக்கரு நிறமாலையியல்ஒலிப்பு: ஆக்சிலரேட்டர் மாஸ் ஸ்பெக்ட்ரோமெட்ரி

கரிமப் பொருட்களில் உள்ள கார்பன்-14 ஐசோடோப்பின் எண்ணிக்கையை அணுக்கரு துகள் முடுக்கி மூலம் எண்ணி காலத்தை அறுதியிடும் நவீன முறை.

சொற்களஞ்சியத்தில் பார்க்க →

Fayalite Slagஃபயலைட் கசடுஒலிப்பு: ஃபயலைட் ஸ்லாக்

இரும்பு உருக்கும் போது இரும்பு ஆக்சைடும் சிலிக்காவும் இணைந்து 1,177°C-ல் உருகி வெளியேறும் கண்ணாடி போன்ற கழிவுப்பொருள்.

சொற்களஞ்சியத்தில் பார்க்க →

Wootz Steelவூட்ஸ உருக்கு எஃகுஒலிப்பு: வூட்ஸ ஸ்டீல்

அகல் மூசை முறையில் ஆவாரம் இலைகள் சேர்த்துத் தயாரிக்கப்படும் 1.6%–1.8% மீவுயர் கார்பன் கொண்ட உலகப் புகழ்பெற்ற தென்னிந்திய எஃகு.

சொற்களஞ்சியத்தில் பார்க்க →

Banded Magnetite Quartzite (BMQ)வரிவடிவ மேக்னடைட் குவார்ட்சைட்ஒலிப்பு: பேண்டட் மேக்னடைட் குவார்ட்சைட்

தமிழ்நாட்டின் சேலம், திருவண்ணாமலை மலைகளில் பெருமளவில் காணப்படும் மிக உயர்தர இரும்புத் தாதுப் பாறை.

சொற்களஞ்சியத்தில் பார்க்க →

Tuyereசுடுமண் காற்றுக்குழாய்ஒலிப்பு: டுயர்

உலைக்களத்திற்குள் காற்றைச் செலுத்தி வெப்பநிலையை 1,250°C வரை உயர்த்தப் பயன்படுத்தப்பட்ட சுடுமண் குழாய் அமைப்பு.

சொற்களஞ்சியத்தில் பார்க்க →

Burial Urnஈமத்தாழிஒலிப்பு: பரியல் அர்ன்

பெருங்கற்காலத்தில் இறந்தவர்களின் உடல்கள், ஆயுதங்கள் மற்றும் தானியங்களை வைத்துப் புதைக்கப்பட்ட பிரம்மாண்ட சுடுமண் மண்பாண்டம்.

சொற்களஞ்சியத்தில் பார்க்க →

Diffusionist Modelநேர்கோட்டுப் பரவல்வாதக் கோட்பாடுஒலிப்பு: டிஃப்யூஷனிஸ்ட் மாடல்

தொழில்நுட்பங்கள் அனைத்தும் மத்திய தரைக்கடலில் தோன்றி பிற நாடுகளுக்குப் பரவியது என்ற காலாவதியான மேற்கத்திய வரலாற்று வாதம்.

சொற்களஞ்சியத்தில் பார்க்க →

ஆதாரங்களும் அறிவியல் மேற்கோள்களும் (Sources and References)

மேற்கோள்கள்

1. ↩ Rajan, K., & Sivanantham, R. (2025). Antiquity of Iron: Recent Radiometric Dates from Tamil Nadu. Tamil Nadu State Department of Archaeology.
2. ↩ Rajan, K. et al. (2023). Mayiladumparai: A Comprehensive Report on the Excavations. Tamil Nadu State Department of Archaeology Monograph Series.
3. ↩ Beta Analytic Testing Laboratory. (2021). Radiocarbon Dating Determinations for Sivagalai (Beta-641528). Miami, FL.
4. ↩ Tewari, R. (2003). The Origins of Iron-Working in India: New Evidence from the Central Ganga Plain and Eastern Vindhyas. Antiquity, 77(297), 536–544.
5. ↩ Srinivasan, S., & Ranganathan, S. (2004). India's Legendary Wootz Steel: An Advanced Material of the Ancient World. Current Science, 86(12), 1546–1552.
6. ↩ Srinivasan, S., & Griffiths, D. (1997). Crucible Steel in South India. Materials Issues in Art and Archaeology V, MRS Proceedings, 462, 111–125.