தேள் கொட்டினால் என்ன செய்ய வேண்டும்? முதலுதவி (Scorpion Sting)

தமிழகத்தின் கிராமப்புறங்கள், விவசாய நிலங்கள் மற்றும் புறநகர்ப் பகுதிகளில் கோடை காலங்களிலும் மழைக்காலங்களிலும் மனிதர்கள் எதிர்கொள்ளும் மிக ஆபத்தான விஷக்கடி விபத்துகளில் தேள் கொட்டு (Scorpion Sting) முதன்மையானது ஆகும். குறிப்பாக தென்னிந்தியாவில் காணப்படும் ‘இந்திய சிவப்புத் தேள்’ (Indian Red Scorpion – Mesobuthus tamulus) கொட்டுவது மரணத்தை விளைவிக்கக்கூடிய தீவிர மருத்துவ அவசர நிலையாகும். தேள் கொட்டிய அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே தாங்க முடியாத எரியும் வலி, வியர்வை வெள்ளம் மற்றும் இதயத் துடிப்பு எகிறும் போது, கிராமங்களில் கயிறு கட்டுவது, பிளேடால் கீறி இரத்தத்தை எடுப்பது போன்ற விபரீதமான தவறான முதலுதவிகள் செய்யப்படுகின்றன; இவை நோயாளியின் உயிரைப் பறிக்கும் பேராபத்துகளாக முடிகின்றன ^[1].

மருத்துவ நச்சுயியல் (Toxicology) ஆய்வுகளின்படி, தேளின் விஷமானது ஒரு சாதாரண உள்ளூர் நச்சு அல்ல; அது மனித நரம்பு மண்டலத்தைத் தாக்கி ‘தன்னியக்க நரம்பியல் புயல்’ (Autonomic Storm) என்ற மிகக் கொடூரமான உடலியங்கியல் கொந்தளிப்பை உருவாக்குகிறது. இதயத் தசைகள் பலவீனமடைந்து, இரத்த நாளங்கள் சுருங்கி, நுரையீரலில் நீர் கோர்த்து மூச்சுத் திணறல் (Acute Pulmonary Edema) ஏற்பட்டு நோயாளி தனது சொந்த நுரையீரலின் நீரிலேயே மூழ்கி உயிரிழக்கும் அபாயம் உண்டாகிறது ^[1], ^[2].

இந்தியாவின் தலைசிறந்த மருத்துவரான டாக்டர் ஹிம்மத்ராவ் பவஸ்கர் (Dr. Himmatrao Bawaskar) கண்டறிந்த ‘பிரசோசின்’ (Prazosin) என்ற மாத்திரை தேள் விஷத்தின் இறப்பு விகிதத்தை 40 சதவீதத்திலிருந்து 1 சதவீதத்திற்கும் கீழாகக் குறைத்த உலகளாவிய மருத்துவ மைல்கல் என்ன? தேள் கொட்டியவுடன் செய்ய வேண்டிய உண்மையான அவசர முதலுதவிகள் என்னென்ன? எவற்றை அறவே செய்யக்கூடாது? என்பதை அவசர சிகிச்சை மருத்துவ நெறிமுறைகளின்படி ஆழமாக விளக்குவோம் ^[2], ^[3].

தேள் விஷத்தின் உடலியங்கியல்: சோடியம் சேனல்களும் நரம்பு மண்டல புயலும் (Venom Pathophysiology)

இந்திய சிவப்புத் தேளின் விஷத்தில் ‘ஆல்ஃபா-ஸ்கார்பியன் நச்சு’ (Alpha-Scorpion Toxin) என்ற பாலிபெப்டைட் மூலக்கூறுகள் நிறைந்துள்ளன. இந்த நச்சுக்கள் மனித நரம்பு செல்களில் உள்ள ‘வோல்டேஜ்-கேட்டட் சோடியம் சேனல்களை’ (Voltage-gated Sodium Channels) குறிவைத்துத் தாக்குகின்றன. நரம்பு தூண்டல் முடிந்தவுடன் தானாக மூடப்பட வேண்டிய இந்த சோடியம் வாயில்களை நச்சுக்கள் நிரந்தரமாகத் திறந்து வைக்கின்றன. இதனால் நரம்புகள் இடைவிடாமல் தொடர்ந்து மின் சமிக்ஞைகளை உமிழ்கின்றன ^[1], ^[4].

இதன் தொடர்ச்சியாக, மனித உடலின் தன்னியக்க நரம்பு மண்டலம் இரண்டு நிலைகளில் அதிர்ச்சிக்குள்ளாகிறது ^[1], ^[2]:

முதல் நிலை (பாராசிம்பதடிக் அதீத இயக்கம்): கொட்டிய முதல் 30 நிமிடங்களில் பாராசிம்பதடிக் நரம்புகள் தூண்டப்பட்டு அசிடைல்கொலின் (Acetylcholine) பெருமளவில் சுரக்கிறது. இதனால் நோயாளியின் வாயில் உமிழ்நீர் ஒழுகுதல், கடுமையான வாந்தி, வயிற்றுப்போக்கு, வியர்வை கொட்டுதல் மற்றும் ஆண்களுக்கு தொடர்ச்சியான வலி மிகுந்த விறைப்பு (Priapism) ஆகியவை ஏற்படுகின்றன. குழந்தைகளிடையே இந்த பிரியாபிசம் ஏற்படுவது தேள் கொட்டின் மிக முக்கியமான கண்டறியும் அறிகுறியாகும் ^[1], ^[3].

இரண்டாம் நிலை (சிம்பதடிக் புயலும் இதயச் செயலிழப்பும்): அடுத்த 1 முதல் 2 மணி நேரத்தில், அட்ரினல் சுரப்பிகள் கட்டுக்கடங்காமல் எபினெப்ரின் மற்றும் நோர்பினெப்ரின் (Epinephrine & Norepinephrine) ஆகிய அழுத்த ஹார்மோன்களை இரத்தத்தில் பாய்ச்சுகின்றன. இரத்த நாளங்கள் அதீதமாகச் சுருங்கி (Peripheral Vasoconstriction), இரத்த அழுத்தம் 200 mmHg-க்கு மேல் எகிறுகிறது. இதயம் தாங்க முடியாத அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகி இதயத் தசைகள் செயலிழக்கின்றன (Myocardial Dysfunction). இறுதியாக நுரையீரல் இரத்த நாளங்களில் அழுத்தம் கூடி, நுரையீரலுக்குள் நீர் கசிந்து நுரையீரல் வீக்கம் (Pulmonary Edema) ஏற்படுகிறது. நோயாளிக்கு இளஞ்சிவப்பு நிறத்தில் நுரை ததும்பி மூச்சுத்திணறல் ஏற்பட்டு உயிரிழப்பு நிகழ்கிறது ^[2], ^[4].

டாக்டர் பவஸ்கரின் கண்டுபிடிப்பும் பிரசோசின் அற்புதமும் (The Prazosin Miracle)

1980-களுக்கு முன்பு வரை இந்தியாவில் தேள் கொட்டிய குழந்தைகளும் பெரியவர்களும் 40 சதவீதம் வரை மரணமடைந்தனர். மகாராஷ்டிராவின் கிராமப்புற மருத்துவமனையில் பணியாற்றிய இந்திய மருத்துவர் டாக்டர் ஹிம்மத்ராவ் பவஸ்கர், தேள் விஷத்தால் இறப்பவர்கள் விஷத்தால் நேரடியாக இறப்பதில்லை; விஷம் தூண்டும் நோர்பினெப்ரின் ஹார்மோனால் இரத்த நாளங்கள் சுருங்குவதாலேயே இறக்கிறார்கள் என்பதைக் கண்டறிந்தார் ^[2].

இதற்கு தீர்வாக, உயர் இரத்த அழுத்தத்திற்குப் பயன்படும் ‘ஆல்ஃபா-1 ஏற்பித் தடுப்பான்’ (Alpha-1 Adrenergic Blocker) மருந்தான ‘பிரசோசின்’ (Prazosin) மாத்திரையைத் தேள் கொட்டிய நோயாளிகளுக்குக் கொடுத்து பரிசோதித்தார். பிரசோசின் சுருங்கிய இரத்த நாளங்களை உடனடியாகத் தளரச் செய்து, இதயத்தின் சுமையைக் குறைத்து, நுரையீரலில் நீர் தேங்குவதை வியக்கத்தக்க வகையில் தடுத்து நிறுத்தியது. The Lancet சர்வதேச மருத்துவ இதழில் வெளியான இந்த இந்தியக் கண்டுபிடிப்பு, உலகளவில் தேள் கொட்டுக்கான அதிகாரப்பூர்வ மருத்துவ நெறிமுறையாக (Gold Standard Protocol) ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது ^[2], ^[3].

தேள் விஷத்தின் மூலக்கூறு நச்சுக்களும் தக்கோட்சுபோ கார்டியோமயோபதியும் (Venom Toxins and Takotsubo)

இந்திய சிவப்புத் தேளின் விஷம் வெறும் ஒரு நச்சு அல்ல; அது பலவிதமான நச்சு புரதங்களின் ஒரு கொடிய காக்டெய்ல் (Lethal Cocktail) ஆகும். இதில் உள்ள ‘குளோரோடாக்சின்’ (Chlorotoxin) குளோரைடு சேனல்களை முடக்குகிறது; ‘கேலியோடாக்சின்’ (Kaliotoxin) மற்றும் ‘கேரிப்டோடாக்சின்’ (Charybdotoxin) ஆகியவை பொட்டாசியம் சேனல்களைத் தடுத்து நரம்பு செல்கள் மீண்டும் தங்களது இயல்பு நிலைக்குத் திரும்புவதைத் (Repolarization) தடுக்கின்றன. இதன் விளைவாக உடலின் அனைத்து நரம்பு முனைகளும் தொடர்ச்சியாகத் துடித்துக் கொண்டே இருக்கின்றன ^[1], ^[4].

அட்ரினல் சுரப்பிகளிலிருந்து திடீரென வெளியேறும் அபரிமிதமான கேட்டகோலமைன் ஹார்மோன்கள், இதயத் தசைகளில் கடுமையான அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்துகின்றன. இதன் காரணமாக இதயத்தின் இடது வென்ட்ரிக்கிளின் கீழ் பகுதி பலூனைப் போல உப்பி விரிவடைகிறது. இருதய மருத்துவத்தில் இதனை ‘மன அழுத்த இதயத் தசை நோய்’ அல்லது ‘தக்கோட்சுபோ கார்டியோமயோபதி’ (Takotsubo / Stress-Induced Cardiomyopathy) என்று அழைக்கிறோம். இந்த நிலையில் இதயம் இரத்தத்தை பம்ப் செய்யும் திறனை (Ejection Fraction) தற்காலிகமாக இழந்துவிடுகிறது. உடனடியாக பிரசோசின் மாத்திரை வழங்கப்படாவிட்டால் இதயத் துடிப்பு நின்று உயிரிழப்பு நேரிடுகிறது ^[2], ^[4].

ஆம்புலன்ஸில் செல்லும் போது கவனிக்க வேண்டிய முக்கிய அம்சங்கள் (En-Route Ambulance Protocol)

தேள் கொட்டிய நோயாளியை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்லும் பயணத்தின் போது ^[1], ^[3]:

1. சுவாசப் பாதையைப் பாதுகாத்தல்: நோயாளியின் வாயில் அதிகப்படியான உமிழ்நீர் சுரந்து நுரையீரலுக்குள் இறங்காமல் இருக்க, நோயாளியை ஒருக்களித்துப் படுக்க வைக்க வேண்டும் (Left Lateral Recovery Position) ^[1].

2. நாடித்துடிப்பு மற்றும் ரத்த அழுத்தக் கண்காணிப்பு: ஆம்புலன்ஸில் ஆக்சிஜன் வசதி இருக்க வேண்டும். நுரையீரல் வீக்கம் ஏற்பட்டு நோயாளிக்கு மூச்சுத்திணறல் ஏற்பட்டால் உடனடியாக ஆக்சிஜன் முகக்கவசத்தைப் பொருத்த வேண்டும் ^[3].

3. உணவு மற்றும் நீர் புகட்டுவதைத் தவிர்க்கவும்: விழுங்கும் தசைகள் பலவீனமடைந்திருக்கலாம் என்பதால், எவ்வித திரவத்தையோ பாலையோ புகட்டக் கூடாது; அது மூச்சுக்குழாய்க்குள் சென்று மூச்சுத்திணறி உயிரிழப்பை ஏற்படுத்திவிடும் ^[1], ^[5].

தேள் கொட்டியவுடன் செய்ய வேண்டிய 5 கட்டாய முதலுதவிப் படிகள் (Immediate First Aid Protocol)

ஒருவருக்குத் தேள் கொட்டியவுடன் உடனடியாகப் பின்பற்ற வேண்டிய அவசர மருத்துவப் படிகள் ^[1], ^[5]:

படி 1: நோயாளியை உடனடியாக அமர வைத்து அமைதிப்படுத்தவும்: பதற்றமடைந்து அலறுவது இதயத் துடிப்பை அதிகரித்து விஷத்தை உடலின் முக்கிய உறுப்புகளுக்கு மிக வேகமாகப் பரவச் செய்யும். நோயாளியைப் படுக்க வைத்து, கொட்டப்பட்ட கையை அல்லது காலை அசைக்காமல் இதய மட்டத்திற்கு கீழே வைக்க வேண்டும் ^[5].

படி 2: சோப்பு நீரால் மென்மையாகக் கழுவுதல்: தேள் கொட்டிய இடத்தில் உள்ள பாக்டீரியா தொற்றுகளைத் தவிர்க்க தூய நீரினாலும் சோப்பினாலும் அப்பகுதியைக் கழுவ வேண்டும் ^[1].

படி 3: ஐஸ் ஒத்தடம் (Ice Pack for Pain): ஒரு மெல்லிய துணியில் ஐஸ் கட்டிகளைச் சுற்றி கொட்டிய இடத்தில் 10 முதல் 15 நிமிடங்கள் ஒத்தடம் கொடுக்கவும். குளிர்ச்சியானது நரம்பு முனைகளை மரத்துப்போகச் செய்து வலியைக் குறைப்பதுடன், இரத்த நாளங்களை தற்காலிகமாகச் சுருக்கி உள்ளூர் விஷ உறிஞ்சுதலைத் தாமதப்படுத்துகிறது. (நேரடியாக தோலின் மீது ஐஸ் கட்டியை வைக்கக் கூடாது) ^[1], ^[5].

படி 4: மோதிரங்கள் மற்றும் ஆபரணங்களை உடனடியாகக் கழற்றவும்: விரல்கள் அல்லது கால்களில் கொட்டியிருந்தால், அப்பகுதி வீங்குவதற்கு முன்பாகவே மோதிரங்கள், கொலுசுகள், வளையல்களைக் கழற்றிவிட வேண்டும். இல்லையெனில் வீக்கம் ஏற்படும் போது இரத்த ஓட்டம் தடைபட்டு விரல்கள் அழுகிவிடக்கூடும் ^[5].

படி 5: உடனடியாக 108 ஆம்புலன்ஸ் மூலம் மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்லவும்: தேள் கொட்டியவரை எவ்வித நாட்டு மருந்துகளுக்கும் உட்படுத்தாமல், தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு (ICU) மற்றும் மருத்துவர் உள்ள அரசு தலைமை மருத்துவமனை அல்லது பெரிய மருத்துவமனைக்கு 30 நிமிடங்களுக்குள் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும் ^[1], ^[3].

மேற்கோள்கள்

1. ↩ Toxicon (Review)
2. ↩ The Lancet (Prazosin Discovery)
3. ↩ The BMJ (Bawaskar RCT)
4. ↩ Toxicon (Vasodilators)
5. ↩ Journal of Emergency Medicine