குழந்தை மலச்சிக்கல் காரணங்களும் தீர்வுகளும் (Child Constipation)

பெற்றோர்களை அன்றாடம் மிகுந்த மன உளைச்சலுக்கும் பதற்றத்திற்கும் ஆளாக்கும் குழந்தைப் பருவ உடல்நலப் பிரச்சினைகளில் முதன்மையானது மலச்சிக்கல் (Childhood Constipation) ஆகும். குழந்தைகள் மலம் கழிக்க முடியாமல் அழுவதும், வயிற்று வலியால் துடிப்பதும், பல நாட்கள் மலம் கழிக்காமல் அடக்கி வைப்பதும் தென்னிந்தியக் குடும்பங்களில் மிக சாதாரணமாகக் காணப்படும் ஒரு சவாலாக உள்ளது. பல பெற்றோர்கள் இதற்கு உடனடியாக விளக்கெண்ணெய் புகட்டுவது அல்லது நாட்டு மருந்துகளைக் கொடுப்பது போன்ற பழக்கங்களை மேற்கொள்கின்றனர்; ஆனால் அவை குழந்தையின் மென்மையான குடல் சுவரை மேலும் பாதிக்கக்கூடும் என்று குழந்தை நல மருத்துவர்கள் எச்சரிக்கின்றனர் ^[1].

மருத்துவ அறிவியலின்படி, குழந்தைகளிடையே காணப்படும் மலச்சிக்கலில் 95 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானவை ‘செயல்பாட்டு மலச்சிக்கல்’ (Functional Constipation) வகையைச் சேர்ந்தவை ஆகும். அதாவது, குழந்தையின் பெருங்குடலில் எவ்வித உடற்கூறு குறைபாடுகளும் இருப்பதில்லை; மாறாக தவறான உணவு முறை, போதுமான நீர்ச்சத்து இன்மை, நார்ச்சத்துக் குறைபாடு மற்றும் மலம் கழிப்பதில் ஏற்படும் உளவியல் பயம் (Stool Withholding Behavior) ஆகியவையே இதற்குக் காரணமாக அமைகின்றன ^[1], ^[2].

குழந்தையின் செரிமான மண்டலத்தில் மலம் எவ்வாறு நகர்கிறது? மலம் இறுகிப்போகும் உடலியங்கியல் சுழற்சி என்ன? மாவுச்சத்து நிறைந்த பிஸ்கட் மற்றும் பாக்கெட் உணவுகளின் பங்கு என்ன? நவீன குழந்தை நல மருத்துவ வழிகாட்டுதல்களின்படி (ESPGHAN Guidelines) இதற்கு என்னென்ன பாதுகாப்பான உணவு மற்றும் வாழ்க்கைமுறை தீர்வுகள் உள்ளன? என்பதை இந்த வழிகாட்டியில் மருத்துவ அறிவியல் நோக்கில் ஆழமாகப் பார்ப்போம் ^[1], ^[3].

குழந்தைகளின் குடல் இயக்க உடலியங்கியல்: மலம் எவ்வாறு நகர்கிறது? (Colonic Motility and Stool Formation)

நாம் உண்ணும் உணவு இரைப்பை மற்றும் சிறுகுடலில் செரித்து, ஊட்டச்சத்துக்கள் உறிஞ்சப்பட்ட பிறகு, செரிக்கப்படாத நார்ச்சத்துக்களும் திரவங்களும் பெருங்குடலை (Colon) அடைகின்றன. பெருங்குடலின் முதன்மையான பணி என்னவென்றால், அந்த திரவக் கழிவிலிருந்து அதிகப்படியான நீரை உறிஞ்சி உடலுக்குத் தருவதும், எஞ்சிய கழிவுகளை மென்மையான மலமாக உருட்டி மலக்குடலுக்கு (Rectum) தள்ளுவதுமே ஆகும் ^[2].

பெருங்குடலின் சுவர்களில் உள்ள மென்மையான தசைகள் ‘பெரிஸ்டால்சிஸ்’ (Peristalsis) எனப்படும் அலை போன்ற சுருங்கி விரியும் இயக்கத்தை மேற்கொள்கின்றன. உணவு உண்டவுடன் வயிற்றில் ஏற்படும் நிரம்பல், ‘காஸ்ட்ரோ-கோலிக் ரிஃப்ளெக்ஸ்’ (Gastrocolic Reflex) என்ற நரம்பியல் சமிக்ஞையைத் தூண்டி பெருங்குடலை வேகமாகச் சுருங்கச் செய்கிறது. குழந்தை ஆரோக்கியமான உணவு மற்றும் போதுமான நீர் அருந்தியிருந்தால், மலம் மென்மையாக மலக்குடலுக்குள் நகர்ந்து எவ்வித வலியுமின்றி வெளியேறிவிடும் ^[1], ^[2].

ஆனால் குழந்தையின் உணவில் நார்ச்சத்து குறைவாக இருந்து, பெருங்குடலில் மலம் நீண்ட நேரம் தேங்கி நின்றால், பெருங்குடல் அந்த மலத்தில் உள்ள நீரினைத் தொடர்ந்து உறிஞ்சிக்கொண்டே இருக்கும். இதனால் மலம் பாறை போல இறுகி, உலர்ந்து, கூழாங்கற்கள் போல கடினமாகிறது. இந்த கடினமான மலம் வெளியேறும் போது ஆசனவாயின் மெல்லிய சளிச்சவ்வில் கீறல்களை (Anal Fissures) உண்டாக்கி கடுமையான வலியை ஏற்படுத்துகிறது ^[2], ^[4].

அடக்கி வைக்கும் உளவியல் சுழற்சி (The Vicious Cycle of Stool Withholding)

குழந்தைகளின் மலச்சிக்கலில் மிக ஆபத்தான மற்றும் பெற்றோர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய ஒரு மனோதத்துவ அம்சம் ‘அடக்கி வைக்கும் சுழற்சி’ (Withholding Behavior) ஆகும். ஒரு முறை கடினமான மலத்தைக் கழிக்கும் போது குழந்தைக்குக் கடுமையான வலி அல்லது இரத்தம் ஏற்பட்டால், குழந்தையின் வளரும் மூளை “மலம் கழிப்பது என்பது கடுமையான வலி தரக்கூடிய ஒரு ஆபத்து” என்று பதிவு செய்துகொள்கிறது ^[1], ^[3].

இதன் தொடர்ச்சியாக, அடுத்த முறை இயல்பாக மலம் கழிக்க உணர்வு வரும் போது, குழந்தை பயந்துபோய் கழிவறைக்குச் செல்ல மறுக்கிறது. ஆசனவாய் தசைகளை (External Anal Sphincter) இறுக்கிக்கொண்டு, கால்களைக் குறுக்காக வைத்துக்கொண்டு, பின்னங்கால்களில் நின்றுகொண்டு அல்லது மூலையில் மறைந்து கொண்டு மலத்தை உள்ளேயே தடுத்து வைக்கத் தொடங்குகிறது. மலக்குடலில் மலம் மேலும் தேங்கத் தேங்க, அதன் அளவு இன்னும் பெரிதாகி, மேலும் நீர் வற்றி கடினமாகிறது ^[2], ^[3].

பல வாரங்கள் இவ்வாறு நீடிக்கும் போது, மலக்குடல் தனது உணர்திறனை (Rectal Sensation) இழந்து பெருத்துவிடுகிறது (Megarectum). ஒரு கட்டத்தில் கடினமான மலக்கட்டியின் இடுக்குகளிலிருந்து திரவ மலம் நழுவி குழந்தையின் உள்ளாடையை அறியாமலேயே அழுக்காக்கும் (Encopresis / Fecal Soiling). இதனை பெற்றோர்கள் வயிற்றுப்போக்கு என்று தவறாகப் புரிந்து கொண்டு மருந்துகளைத் தருவது நிலைமையை மேலும் விபரீதமாக்கிவிடும் ^[1], ^[4].

நவீன உணவியல் காரணங்கள்: பால், மைதா மற்றும் நார்ச்சத்து இன்மை (Dietary Culprits)

குழந்தைகளிடையே மலச்சிக்கல் பெருகுவதற்கு தற்கால நகர்ப்புற உணவு முறையே தலையாய காரணியாகும் ^[1], ^[5]:

1. அதிகப்படியான பசும்பால் அருந்துதல்: பல குடும்பங்களில் குழந்தைகள் சோறு உண்பதில்லை என்பதற்காக ஒரு நாளைக்கு 750 மிலி முதல் 1 லிட்டர் வரை பாலைக் குடிக்க வைக்கின்றனர். பாலில் உள்ள கேசீன் புரதம் மற்றும் கால்சியம் குடலில் கொழுப்பு அமிலங்களுடன் இணைந்து ‘கால்சியம் சோப்புகள்’ (Calcium Soaps) என்ற கடினமான படிவுகளை உருவாக்குகின்றன. இது மலத்தை மிகக் கடினமாக்குகிறது. மேலும் சில குழந்தைகளுக்குப் பசும்பால் புரத ஒவ்வாமை (Cow’s Milk Protein Allergy – CMPA) காரணமாக குடல் அழற்சி ஏற்பட்டு நாள்பட்ட மலச்சிக்கல் உண்டாகிறது ^[5].

2. சுத்திகரிக்கப்பட்ட மைதா மற்றும் பிஸ்கட்டுகள்: பிஸ்கட், நூடுல்ஸ், ரொட்டி, பரோட்டா போன்றவற்றில் நார்ச்சத்து பூஜ்ஜியம் ஆகும். இந்த மாவுச்சத்து குடலில் பசையைப் போல ஒட்டிக்கொண்டு குடல் இயக்கத்தை முடக்குகிறது ^[1].

3. போதுமான நீர் அருந்தாமை: பள்ளிக்குச் செல்லும் குழந்தைகள் தாகமெடுத்தாலும் கழிவறை வசதி பயத்தால் தண்ணீர் குடிப்பதைக் குறைக்கின்றனர். உடலில் நீர் குறையும் போது பெருங்குடல் மலத்திலிருந்து நீரைக் கவர்ந்து மலத்தைக் கல்லாக்குகிறது ^[3].

குடல் மைக்ரோபையோமும் செரோடோனின் நரம்பியலும் (Gut Microbiota, SCFAs, and Serotonin)

மனித உடலின் செரோடோனின் (Serotonin) என்ற மகிழ்ச்சி மற்றும் இயக்க நரம்பியக்கடத்தியில் 90 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானவை மூளையில் அல்ல; நமது குடலில் உள்ள என்டிரோகுரோமஃபின் செல்களிலேயே (Enterochromaffin Cells) உற்பத்தியாகின்றன என்பது பலரும் அறியாத நரம்பியல் உண்மையாகும். நமது பெருங்குடலில் வாழும் பிஃபிடோபாக்டீரியா (Bifidobacterium) மற்றும் லேக்டோபேசில்லஸ் போன்ற நன்மை செய்யும் நுண்ணுயிரிகள், நாம் உண்ணும் பழங்கள் மற்றும் கீரைகளில் உள்ள கரையக்கூடிய நார்ச்சத்தை நொதித்து பியூட்ரேட் (Butyrate), அசிட்டேட் மற்றும் புரோபியோனேட் ஆகிய ‘குறுகிய சங்கிலி கொழுப்பு அமிலங்களை’ (Short-Chain Fatty Acids – SCFAs) உற்பத்தி செய்கின்றன ^[2], ^[4].

இந்த பியூட்ரேட் கொழுப்பு அமிலம் பெருங்குடல் எபிதீலியல் செல்களுக்குத் தேவையான முதன்மை ஆற்றலை வழங்குவதுடன், செரோடோனின் சுரப்பைத் தூண்டுகிறது. செரோடோனின் பெருங்குடலின் உள் நரம்பு மண்டலத்தை (Enteric Nervous System) இயக்கி, பெரிஸ்டால்சிஸ் அலை இயக்கத்தை சீராக நடைபெறச் செய்கிறது. ஆனால் மைதா, பிஸ்கட், சாக்லேட் மற்றும் பாக்கெட் தின்பண்டங்களை உண்ணும் குழந்தைகளுக்கு இந்த நல்ல பாக்டீரியாக்கள் அழிந்து, குடல் மந்தமடைந்து மலச்சிக்கல் தீவிரமடைகிறது ^[2], ^[3].

டிஜிட்டல் திரைகளும் உடல் அசைவின்மையும் (Screen Time and Reduced Intestinal Motility)

நவீன யுகத்தில் குழந்தைகள் பல மணி நேரம் ஸ்மார்ட்போன், டேப்லெட் மற்றும் தொலைக்காட்சியின் முன் ஒரே இடத்தில் அசையாமல் அமர்ந்திருப்பது மலச்சிக்கலை உருவாக்கும் ஒரு மறைமுக வில்லனாகும். உடல் அசைவுகள் மற்றும் ஓடி ஆடி விளையாடும் போது மட்டுமே வயிற்றுத் தசைகள் (Abdominal Muscles) சுருங்கி விரிகின்றன. இந்த வெளிப்புற தசை இயக்கம் பெருங்குடலின் உள்ளே உள்ள மலத்தை கீழ்நோக்கித் தள்ளும் கூடுதல் உந்துவிசையை அளிக்கிறது ^[1], ^[3].

அத்துடன், திரைகளைப் பார்த்துக் கொண்டே உணவு உண்ணும் போது, மூளையானது செரிமான சமிக்ஞைகளைப் பதிவு செய்வதில்லை. மென்று தின்னாமல் விழுங்குவதும், தாகத்தை உணராமல் இருப்பதும் குடல் வறட்சியை அதிகரித்து மலச்சிக்கலை தீவிரப்படுத்துகிறது. தினமும் குறைந்தது 1 மணி நேரம் மைதானங்களில் ஓடி விளையாடுவது குழந்தைகளின் குடல் இயக்கத்தை 50 சதவீதம் வரை வேகப்படுத்துகிறது ^[1].

மருத்துவ ரீதியாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட நடைமுறைத் தீர்வுகள் (Pediatric Medical Protocols)

சர்வதேச குழந்தை நல காஸ்ட்ரோஎன்டாலஜி சங்கங்கள் (ESPGHAN & NASPGHAN) பரிந்துரைக்கும் அறிவியல் பூர்வமான அணுகுமுறை ^[1], ^[4]:

1. உணவுமுறை மறுசீரமைப்பு (The ‘P’ Fruits & Fiber): குழந்தைக்கு தினமும் போதுமான கரையும் நார்ச்சத்தை (Soluble Fiber) அளிக்க வேண்டும். குறிப்பாக பப்பாளி (Papaya), பேரிக்காய் (Pears), பிளம்ஸ் (Plums/Prunes) மற்றும் ஆப்பிள் ஆகிய பழங்களில் உள்ள ‘சார்பிட்டால்’ (Sorbitol) குடலுக்குள் நீரை ஈர்த்து மலத்தை மென்மையாக்குகிறது. கீரைகள், பாசிப்பயறு சுண்டல் மற்றும் வெண்டைக்காய் போன்ற காய்கறிகளை அன்றாட உணவில் சேர்க்க வேண்டும் ^[1], ^[3].

2. பால் அளவைக் கட்டுப்படுத்துதல்: 1 வயதுக்கு மேற்பட்ட குழந்தைகளுக்கு ஒரு நாளைக்கு 300 முதல் 400 மிலி அளவுக்கு மேல் பசும்பால் கொடுக்கக் கூடாது. பாலுக்குப் பதிலாக மோர் மற்றும் தயிரைத் தாராளமாகத் தரலாம்; இதில் உள்ள புரோபயாடிக்குகள் குடல் இயக்கத்தை சீராக்குகின்றன ^[5].

3. கழிவறை பழக்கவழக்கப் பயிற்சி (Toilet Training Routine): காலை மற்றும் மாலை பிரதான உணவை உண்ட அடுத்த 15 முதல் 20 நிமிடங்களில் குழந்தையை 5 நிமிடங்கள் கழிவறையில் அமர வைக்க வேண்டும் (காஸ்ட்ரோ-கோலிக் ரிஃப்ளெக்ஸைப் பயன்படுத்துதல்). இந்திய முறை கழிவறையைப் பயன்படுத்துவது அல்லது வெஸ்டர்ன் கழிவறையில் கால்களுக்கு அடியில் ஒரு சிறிய ஸ்டூலை (Squatty Potty Stool) வைத்து முழங்கால்களை இடுப்புக்கு மேல் உயர்த்துவது மலக்குடல் நேர்கோட்டில் அமைய வழிவகுத்து எவ்வித முக்கலுமின்றி மலம் வெளியேற உதவும் ^[2], ^[4].

4. பாதுகாப்பான மருத்துவ மலமிளக்கிகள் (Osmotic Laxatives): மலக்கட்டு தீவிரமாக இருக்கும் போது உணவு மாற்றங்கள் மட்டும் உடனடியாக பலன் தராது. குழந்தை நல மருத்துவரின் பரிந்துரைப்படி பாலிஎத்திலீன் கிளைக்கால் (Polyethylene Glycol – PEG 3350) அல்லது லாக்டூலோஸ் (Lactulose) போன்ற ‘ஆஸ்மோடிக் மலமிளக்கிகளை’ சில வாரங்கள் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டும். இவை இரத்தத்தில் உறிஞ்சப்படாமல் வெறும் குடலில் நீரைத் தேக்கி மலத்தை மிருதுவாக்குகின்றன. வலி இல்லாத மலம் வெளியேறும் போது மட்டுமே குழந்தையின் மன பயம் நீங்கும் ^[4].

மேற்கோள்கள்

1. ↩ Evaluation and treatment of functional constipation in infants and children: evidence-based recommendations from ESPGHAN and NASPGHAN
2. ↩ Functional constipation in children: epidemiology, pathophysiology, and management
3. ↩ Dietary fiber and fluid intake in the treatment of childhood constipation: a clinical review
4. ↩ Polyethylene glycol versus lactulose for childhood functional constipation: a systematic review
5. ↩ Cow's milk protein allergy mimicking functional constipation in young children