கொழுப்பு உணவுக்குப் பின் எதை குடித்தால் எடை கூடாது? (Fat Loss)

திருமண விருந்துகளின் நெய் மணக்கும் பிரியாணி, எண்ணெயில் பொரித்த சிக்கன், பஞ்சு போன்ற பரோட்டா மற்றும் மட்டன் சுக்கா உள்ளிட்ட சுவை மிகுந்த தென்னிந்திய அசைவ உணவுகளை ருசித்து முடித்த அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே, நமது உடலின் உள்ளே ஒரு பெரும் உடலியங்கியல் போர்க்களம் தொடங்குகிறது. தொண்டையில் ஒருவித வறட்சி, நெஞ்சில் கனமான உணர்வு மற்றும் அதீத தாகம் ஏற்படுவது நாம் அனைவரும் அன்றாடம் அனுபவிக்கும் ஒன்றுதான். இந்தத் தருணத்தில் பலரும் உடனே குளிர்சாதனப் பெட்டியைத் திறந்து சில்லென்ற ஐஸ் தண்ணீரையோ அல்லது குளிரூட்டப்பட்ட கார்பனேட்டட் சோடாக்களையோ (Colas) மடமடவெனக் குடிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர் ^[1].

ஆனால், கொழுப்பு நிறைந்த ஒரு கனமான உணவை உட்கொண்ட பிறகு நாம் அருந்தும் பானம்தான், அந்த உணவில் உள்ள கொழுப்புகள் தசை செல்களுக்கு ஆற்றலாக மாற்றப்பட வேண்டுமா அல்லது அடிவயிற்றுத் தொப்பையாகவும், கல்லீரல் கொழுப்பாகவும் (Fatty Liver) சேமிக்கப்பட வேண்டுமா என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது என்று காஸ்ட்ரோஎன்டாலஜி (Gastroenterology) மற்றும் வளர்சிதை மாற்ற மருத்துவ ஆய்வுகள் எச்சரிக்கின்றன. தவறான ஒரு குளிர்ந்த குளிர்பானம் செரிமான என்சைம்களை முடக்கி, கொழுப்பு உறிஞ்சுதலை அபாயகரமான அளவுக்கு உயர்த்திவிடும் ^[1], ^[2].

கொழுப்பு செரிமானத்தின் உண்மையான உடலியங்கியல் என்ன? வெதுவெதுப்பான நீர் குடிப்பது உண்மையில் கொழுப்பைக் கரைக்குமா? கிரீன் டீ, சுக்கு நீர், எலுமிச்சை நீர் மற்றும் ஆப்பிள் சைடர் வினிகர் போன்றவற்றில் எது மருத்துவ அறிவியல் பூர்வமாக கொழுப்பு சேர்வதைத் தடுக்கிறது? விருந்து உணவுக்குப் பிறகு எந்தெந்த பானங்களை அறவே தொடக்கூடாது? என்பதை சர்வதேச ஆய்வுகளின் சான்றுகளுடன் இந்த வழிகாட்டியில் விரிவாகப் பார்ப்போம் ^[2], ^[3].

கொழுப்பு செரிமானத்தின் உடலியங்கியல்: வாயிலிருந்து இரத்த ஓட்டம் வரை (Physiology of Lipid Digestion)

நமது உடல் கார்போஹைட்ரேட்டுகளையும் புரதங்களையும் மிக எளிதாகச் செரித்துவிடும். ஆனால் கொழுப்புகள் தண்ணீரில் கரையாத ‘ஹைட்ரோபோபிக்’ (Hydrophobic) தன்மையைக் கொண்டிருப்பதால், அவற்றைச் செரிப்பது செரிமான மண்டலத்திற்கு ஒரு சிக்கலான உயிரி வேதியியல் சவாலாகும். வாயில் சுரக்கும் லின்சுவல் லிபேஸ் (Lingual Lipase) என்சைம் மிகக் குறைந்த அளவே கொழுப்பை உடைக்கிறது. உண்மையான செரிமானம் சிறுகுடலின் முற்பகுதியான டியோடினத்தில் (Duodenum) தான் தொடங்குகிறது ^[1], ^[4].

நாம் உண்ட கொழுப்பு உணவு இரைப்பையைக் கடந்து சிறுகுடலுக்குள் நுழையும் போது, பித்தப்பையிலிருந்து பித்த உப்புகள் (Bile Salts – Sodium glycocholate & taurocholate) பீய்ச்சியடிக்கப்படுகின்றன. இந்த பித்த உப்புகள் பெரிய கொழுப்புத் திவலைகளை மிகச் சிறிய துளிகளாக உடைத்து ‘எமல்சிஃபிகேஷன்’ (Emulsification) செய்கின்றன. இதன் பின்னரே, கணையத்திலிருந்து சுரக்கும் கணைய லிபேஸ் (Pancreatic Lipase) மற்றும் கோ-லிபேஸ் என்சைம்கள் டிரைகிளிசரைடுகளை (Triglycerides) உடைத்து, இலவச கொழுப்பு அமிலங்களாகவும் (Free Fatty Acids) மோனோகிளிசரைடுகளாகவும் மாற்றுகின்றன ^[1], ^[4].

இந்தக் கொழுப்பு அமிலங்கள் சிறுகுடல் செல்களுக்குள் (Enterocytes) உறிஞ்சப்பட்டு, மீண்டும் டிரைகிளிசரைடுகளாக இணைக்கப்பட்டு, கைலோமைக்ரான்கள் (Chylomicrons) என்ற கொழுப்புப் பந்துகளாக பேக் செய்யப்படுகின்றன. இவை இரத்த நாளங்களுக்குள் நேரடியாகச் செல்லாமல், முதலில் நிணநீர் மண்டலத்திற்குள் (Lacteals) நுழைந்து, பின்னர் இதயத்திற்கு அருகே உள்ள தொராசிக் டக்ட் (Thoracic Duct) வழியாக இரத்த ஓட்டத்தில் கலக்கின்றன. இந்த நிலைக்கு ‘உணவுக்குப் பிந்தைய லிபீமியா’ (Postprandial Lipemia) என்று பெயர். இந்த நேரத்தில் நாம் அருந்தும் திரவம் சரியானதாக இல்லாவிட்டால், இந்தக் கைலோமைக்ரான்கள் நேரடியாக அடிவயிற்று செல்களிலும் கல்லீரலிலும் கொழுப்பாகப் படிகின்றன ^[2], ^[4].

வெதுவெதுப்பான நீர் vs குளிர்ந்த நீர்: மருத்துவ ஆய்வுகள் என்ன சொல்கின்றன? (Warm Water vs Ice Water)

சமூக வலைதளங்களில் “ஐஸ் தண்ணீர் குடித்தால் உண்ட கொழுப்பு அப்படியே கல்லாக உறைந்துவிடும்” என்ற கூற்று உலாவுவதை நீங்கள் பார்த்திருக்கலாம். இது அறிவியல் பூர்வமாக முழு உண்மை அல்ல; ஏனெனில் மனித வயிற்றின் மைய வெப்பநிலை எப்போதும் 37°C ஆக இருப்பதால், நாம் குடிக்கும் தண்ணீர் அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே சூடாகிவிடுகிறது. ஆனால், ஐஸ் தண்ணீர் ஏற்படுத்தும் மறைமுக உடலியங்கியல் சேதம் மிகக் கடுமையானது ^[1], ^[5].

நாம் ஒரு கொழுப்பு உணவுக்குப் பிறகு சில்லென்ற ஐஸ் நீரைக் குடிக்கும் போது, இரைப்பையின் உட்சுவரில் உள்ள இரத்த நாளங்கள் அதிர்ச்சியால் உடனடியாகச் சுருங்குகின்றன (Vasoconstriction). இதனால் இரைப்பைக்கு வரும் இரத்த ஓட்டம் முடங்கி, இரைப்பையின் இயக்க விசை (Gastric Motility) தாமதமடைகிறது. அத்துடன், கணைய லிபேஸ் உள்ளிட்ட செரிமான என்சைம்கள் 37°C முதல் 40°C வெப்பநிலையில் மட்டுமே தங்களது முழு செயல்திறனை வெளிப்படுத்த முடியும். ஐஸ் நீர் இரைப்பையின் வெப்பநிலையைத் தற்காலிகமாக வீழ்த்துவதால், என்சைம்களின் செயல்பாடு மந்தமாகி உணவு செரிக்காமல் நீண்ட நேரம் தேங்கி புளித்துப் போகிறது (Delayed Gastric Emptying) ^[3], ^[5].

மாறாக, 40°C முதல் 45°C மிதமான வெப்பமுள்ள வெதுவெதுப்பான நீரைக் குடிக்கும் போது, இரைப்பையின் இரத்த நாளங்கள் விரிவடைகின்றன. உணவுத் துகள்கள் இலகுவாக உடைக்கப்பட்டு, பித்த உப்புகளுடன் கொழுப்பு தடையின்றி கலப்பதற்கு வெந்நீர் வினையூக்கியாகச் செயல்படுகிறது. இரைப்பைக் குடல் பாதையின் தசைச் சுருக்கங்கள் (Peristalsis) துரிதப்படுத்தப்பட்டு, செரிமானக் கழிவுகள் விரைவாகக் கீழ்நோக்கி நகர்த்தப்படுகின்றன ^[1], ^[5].

கிரீன் டீ மற்றும் EGCG கேட்டசின்கள்: கொழுப்பை எதிர்க்கும் இயற்கை ஆயுதம் (Green Tea and EGCG)

கொழுப்பு உணவுக்குப் பிறகு அருந்துவதற்கு மருத்துவ உலகத்தால் மிக அதிகமாகப் பரிந்துரைக்கப்படும் ஒரு பானம் எதுவென்றால் அது தூய கிரீன் டீ (Green Tea) ஆகும். கிரீன் டீயில் நிறைந்துள்ள எபிகல்லோகேட்டசின் கேலேட் (Epigallocatechin Gallate – EGCG) என்ற சக்திவாய்ந்த பாலிபினால் ஆண்டி-ஆக்ஸிடன்ட், கொழுப்பு வளர்சிதை மாற்றத்தில் ஆச்சரியமூட்டும் வகையில் செயல்படுகிறது ^[2], ^[6].

மருத்துவ ஆய்வுகளின்படி, EGCG மூலக்கூறானது இரைப்பை மற்றும் கணையத்தில் உள்ள லிபேஸ் என்சைமின் செயல்பாட்டைச் சற்றே தடுத்துக் கட்டுப்படுத்துகிறது (Partial Lipase Inhibition). இதன் விளைவாக, உணவில் உள்ள அதிகப்படியான கொழுப்புகள் அனைத்தும் இரத்தத்தில் முழுமையாக உறிஞ்சப்படுவது தடுக்கப்பட்டு, ஒரு பகுதி கொழுப்பு சிறுகுடல் வழியாக வெளியேற்றப்படுகிறது. *American Journal of Clinical Nutrition* இதழில் வெளியான ஆய்வில், கொழுப்பு உணவுக்குப் பின் கிரீன் டீ அருந்தியவர்களுக்கு இரத்தத்தில் டிரைகிளிசரைடு ஏற்றம் 40 முதல் 45 சதவீதம் வரை குறைந்தது உறுதிசெய்யப்பட்டது ^[6].

மேலும், கிரீன் டீயில் உள்ள கேட்டசின்கள் கல்லீரலில் உள்ள ஏஎம்பி-ஆக்டிவேட்டட் புரோட்டீன் கைனேஸ் (AMPK) என்ற முதன்மை எஞ்சினைத் தூண்டுகின்றன. AMPK தூண்டப்படும் போது, கல்லீரல் கொழுப்பைச் சேமிப்பதை நிறுத்திவிட்டு, இரத்தத்தில் சுற்றும் கொழுப்புகளை எரித்து ஆற்றலாக மாற்றும் ‘பீட்டா-ஆக்ஸிஜனேற்றத்தை’ (Beta-oxidation) முடுக்கிவிடுகிறது ^[2], ^[6].

ஆப்பிள் சைடர் வினிகர் மற்றும் எலுமிச்சை சாற்றின் அமிலப் பங்கு (Acetic Acid and Lemon Water)

ஒரு கனமான விருந்து உணவுக்குப் பிறகு, ஒரு குவளை வெதுவெதுப்பான நீரில் ஒரு தேக்கரண்டி ஆப்பிள் சைடர் வினிகர் (Apple Cider Vinegar – ACV) அல்லது பாதி எலுமிச்சம் பழத்தின் சாற்றைக் கலந்து அருந்துவது செரிமானத்திற்கு மிகப்பெரிய வரப்பிரசாதமாகும் ^[3], [7].

ஆப்பிள் சைடர் வினிகரில் உள்ள முதன்மை மூலப்பொருள் அசிட்டிக் அமிலமாகும் (Acetic Acid). நாம் பிரியாணி போன்ற மாவுச்சத்தும் கொழுப்பும் கலந்த உணவுகளை உண்ணும் போது, இரத்தத்தில் குளுக்கோஸும் இன்சுலினும் விண்ணைத் தொடும் அளவுக்கு உயர்கின்றன. இன்சுலின் உயர்வாக இருக்கும் வரை உடலில் உள்ள கொழுப்பு எரியவே எரியாது. அசிட்டிக் அமிலம் சிறுகுடலில் உள்ள ஆல்ஃபா-குளுக்கோசிடேஸ் என்சைமைத் தணித்து, உணவுக்குப் பிந்தைய சர்க்கரை மற்றும் இன்சுலின் உச்சத்தை 30 சதவீதம் வரை கட்டுப்படுத்துகிறது [7].

அதேபோல, எலுமிச்சம் பழத்தில் உள்ள சிட்ரிக் அமிலம் (Citric Acid) கல்லீரலில் பித்தநீர் உற்பத்தியைத் தூண்டுகிறது. அதிக கொழுப்பு உணவைச் செரிக்க பித்தநீரே அடிப்படை என்பதால், எலுமிச்சை நீர் பித்தப்பையைச் சுருக்கி பித்த உப்புகளை சிறுகுடலுக்குள் பாய்ச்ச உதவுகிறது. இதனால் நெஞ்செரிச்சல், அஜீரணம் மற்றும் உப்புசம் நொடிப்பொழுதில் தணிகிறது ^[3], [7].

சுக்கு, மிளகு, சீரக நீர்: பாரம்பரிய மூலிகைகளின் என்சைம் தூண்டுதல் (Cumin, Ginger, and Black Pepper)

நமது தமிழ் பாரம்பரியத்தில் திருமண விருந்துகளுக்குப் பிறகு ‘சீரகத் தண்ணீர்’ அல்லது ‘சுக்கு மல்லி நீர்’ வழங்குவது வெறும் சம்பிரதாயம் அல்ல; அது தலைசிறந்த மூலக்கூறு அறிவியலாகும் ^[1], ^[5].

1. கருமிளகில் உள்ள பைப்பரின் (Piperine): கருமிளகின் காரத்திற்கு காரணமான பைப்பரின் என்ற ஆல்கலாய்டு, கணையத்தை நேரடியாகத் தூண்டி கணைய அமிலேஸ், லிபேஸ் மற்றும் டிரிப்சின் ஆகிய என்சைம்களின் சுரப்பை மூன்று மடங்கு வேகப்படுத்துகிறது. இது கொழுப்பு உணவை மிக விரைவாகச் சிதைக்க உதவுகிறது ^[5].

2. சுக்கில் உள்ள ஜிஞ்சரால் (Gingerol): உலர்ந்த இஞ்சியான சுக்கில் உள்ள ஜிஞ்சரால் மற்றும் ஷோகோல் (Shogaol) மூலக்கூறுகள் இரைப்பையின் தசைகளைத் தளரச் செய்து, செரிமானக் கழிவுகள் குடலுக்குள் சீராக நகர வழிவகுக்கின்றன. இது பித்தநீர் சுரப்பை இருமடங்காக்குகிறது ^[1], ^[5].

3. சீரகத்தில் உள்ள குமின்ஆல்டிஹைடு (Cuminaldehyde): சீரகம் உமிழ்நீர் சுரப்பிகள் முதல் சிறுகுடல் வரை செரிமான திரவங்களைத் தூண்டி, வாயுத் தொல்லையை உடனடியாக நீக்குகிறது ^[5].

கொழுப்பு உணவுக்குப் பின் அறவே தவிர்க்க வேண்டிய பானங்கள் (Beverages to Strictly Avoid)

கொழுப்பு நிறைந்த உணவை உண்ட பிறகு பின்வரும் பானங்களை அருந்துவது உடலுக்கு இரட்டிப்புத் தீங்கை விளைவிக்கும் ^[1], ^[2], ^[4]:

1. கார்பனேட்டட் குளிர் பானங்கள் (Colas & Sodas): “சோடா குடித்தால் செரித்துவிடும், ஏப்பம் வரும்” என்பது மிகப்பெரிய மாயை ஆகும். அந்த ஏப்பம் சோடாவில் உள்ள கார்பன்-டை-ஆக்சைடு வாயு வெளியேறுவதே தவிர செரிமானம் ஆவதால் வருவது அல்ல. சோடாவில் உள்ள அபரிமிதமான பிரக்டோஸ் கார்ன் சிரப் கொழுப்புடன் இணையும் போது, கல்லீரல் அதனை உடனடியாக உள்ளுறுப்புக் கொழுப்பாக (Visceral Fat) மாற்றி விடுகிறது ^[1].

2. மதுபானங்கள் (Alcohol & Beer): பிரியாணியுடன் பீர் அல்லது மது அருந்துவது கொடிய சேர்க்கையாகும். நமது உடலுக்கு ஆல்கஹால் ஒரு நச்சு என்பதால், கல்லீரல் உணவில் உள்ள கொழுப்பைச் செரிப்பதை முழுமையாக நிறுத்திவிட்டு, ஆல்கஹாலை வெளியேற்றும் பணியில் இறங்கிவிடுகிறது. இதனால் உணவில் உண்ட 100% கொழுப்பும் ரத்தத்தில் தேங்கி கல்லீரலில் கொழுப்பாகப் படிகிறது ^[2], ^[4].

3. பால் கலந்த சர்க்கரை டீ / காபி: பாலில் உள்ள கேசீன் (Casein) புரதம் தேநீரில் உள்ள நல்ல ஆன்டி-ஆக்ஸிடன்ட்டுகளுடன் இணைந்து அவற்றைச் செயலிழக்கச் செய்கிறது. மேலும் பாலில் உள்ள கொழுப்பும் உணவின் கொழுப்பும் சேர்ந்து செரிமானப் பாதையை மேலும் மந்தமாக்குகின்றன ^[3].

குடல் மைக்ரோபையோமும் மெட்டபாலிக் எண்டோடாக்சிமியாவும் (Gut Microbiota and Endotoxemia)

கொழுப்பு நிறைந்த உணவை உட்கொண்ட பிறகு நமது குடல் நுண்ணுயிர் மண்டலத்தில் (Gut Microbiome) நிகழும் மூலக்கூறு மாற்றங்கள் தற்கால மருத்துவத்தில் மிகவும் தீவிரமாக ஆராயப்படுகின்றன. நமது குடலில் பல்லாயிரக்கணக்கான நன்மை செய்யும் பாக்டீரியாக்கள் வாழ்கின்றன. ஆனால் ஒரே நேரத்தில் அதிகப்படியான பொரித்த எண்ணெய்க் கொழுப்புகளும் மாவுச்சத்தும் குடலுக்குள் நுழையும் போது, ‘அக்கர்மேன்சியா’ (Akkermansia muciniphila) மற்றும் ‘பாக்டீராய்டெட்ஸ்’ போன்ற நல்ல பாக்டீரியாக்களின் சமநிலை குலைகிறது ^[2], ^[4].

கொழுப்பு உணவுகள் குடல் சுவரில் உள்ள ‘டைட் ஜங்ஷன்’ (Tight Junction Proteins – Claudin & Occludin) புரதங்களை பலவீனப்படுத்துகின்றன. இதனால் கிராம்-நெகட்டிவ் பாக்டீரியாக்களின் வெளிச்சுவரில் உள்ள லிப்போபாலிசாக்கரைடு (Lipopolysaccharide – LPS) என்ற நச்சு மூலக்கூறுகள் குடல் சுவரைத் துளைத்துக் கொண்டு நேரடியாக இரத்த ஓட்டத்தில் கலக்கின்றன. இந்த நிலைக்கு மருத்துவத்தில் ‘வளர்சிதை மாற்ற எண்டோடாக்சிமியா’ (Metabolic Endotoxemia) என்று பெயர் ^[4].

இரத்தத்தில் கலக்கும் இந்த LPS நச்சுக்கள் கல்லீரல் மற்றும் இரத்த நாளங்களில் கடுமையான நாள்பட்ட அழற்சியைத் (Systemic Inflammation) தூண்டி, இன்சுலின் எதிர்ப்பை விரைவுபடுத்துகின்றன. நாம் கொழுப்பு உணவுக்குப் பிறகு அருந்தும் கிரீன் டீ, சுக்கு நீர் மற்றும் வெதுவெதுப்பான சீரக நீரில் உள்ள பாலிபினால்கள் மற்றும் ஃபிளாவனாய்டுகள், இந்த குடல் சளிச்சவ்வைப் பாதுகாத்து LPS நச்சுக்கள் இரத்தத்தில் கலப்பதைத் தடுக்கின்றன ^[2], ^[4].

இரத்த நாள விறைப்பும் எண்டோதீலியல் பாதுகாப்பும் (Arterial Stiffness and Endothelial Protection)

ஒரு கொழுப்பு நிறைந்த விருந்து உண்ட அடுத்த 2 முதல் 4 மணி நேரத்திற்குள், இரத்தத்தில் கைலோமைக்ரான்களும் இலவச கொழுப்பு அமிலங்களும் உச்சத்தை எட்டுகின்றன. இந்த நேரத்தில் இரத்த நாளங்களின் உள் அடுக்கான எண்டோதீலியம் கடுமையாக பாதிக்கப்படுகிறது. கார்டியாலஜி ஆய்வுகளின்படி, கொழுப்பு உணவுக்குப் பிறகு இரத்த நாளங்களின் விரிவடையும் திறன் (Flow-Mediated Dilation – FMD) தற்காலிகமாக 50 சதவீதம் வரை வீழ்ச்சியடைகிறது ^[1], ^[6].

இதன் பொருள் என்னவென்றால், இதயத்திற்கு இரத்தம் செல்லும் தமனிகள் விறைப்படைந்து இரத்த அழுத்தம் உயர்கிறது. இந்த இக்கட்டான தருணத்தில் ஐஸ் தண்ணீரோ அல்லது குளிரூட்டப்பட்ட சோடாவோ குடிக்கும் போது, இரத்த நாளங்கள் மேலும் சுருங்கி இதயத் தசைகளுக்குச் செல்லும் இரத்த ஓட்டத்தை மேலும் குறைத்துவிடுகின்றன. மாறாக, ஆன்டி-ஆக்ஸிடன்ட்கள் நிறைந்த வெதுவெதுப்பான தேநீர் அல்லது மூலிகை நீர் அருந்துவது, எண்டோதீலியல் நைட்ரிக் ஆக்சைடு (eNOS) உற்பத்தியைத் தூண்டி தமனிகள் விறைப்படைவதைத் தடுத்து இதயத்தைப் பாதுகாக்கிறது ^[1], ^[6].

உகந்த நடைமுறை வழிகாட்டுதல்கள்: எப்போது, எவ்வளவு குடிக்க வேண்டும்? (Actionable Post-Meal Protocol)

கொழுப்பு உணவின் தீமைகளிலிருந்து உடலைப் பாதுகாக்க மருத்துவ நிபுணர்கள் பரிந்துரைக்கும் எளிய அட்டவணை ^[1], ^[3], ^[6]:

1. உணவு உண்டவுடன் (0 முதல் 15 நிமிடங்கள்): உடனடியாக பெருமளவு தண்ணீர் குடிக்கக் கூடாது. இது இரைப்பை அமிலத்தை நீர்த்துப்போகச் செய்துவிடும். தொண்டை வறட்சிக்கு 2 முதல் 3 மடக்கு வெதுவெதுப்பான நீரை மட்டும் பருகவும் ^[1].

2. 30 முதல் 45 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு: ஒரு கப் வெதுவெதுப்பான கிரீன் டீ அல்லது ஒரு குவளை சீரக-சுக்கு நீரைக் குடிக்கவும். இந்த இடைவெளியில் இரைப்பை தனது முதல் கட்ட செரிமானத்தை முடித்திருக்கும் என்பதால், இப்போது இந்த பானங்கள் கொழுப்பு உறிஞ்சுதலைக் கட்டுப்படுத்த மிகச் சரியாக உதவும் ^[6].

3. உணவுக்குப் பிந்தைய 10 நிமிட நடை: உண்ட உடனே சோபாவில் சாயாமல், 10 நிமிடங்கள் நிதானமாக நடைப்பயிற்சி மேற்கொள்வது கால்களின் சோலியஸ் தசைகளை இயக்கி, இரத்தத்தில் உள்ள கொழுப்புகளையும் சர்க்கரையையும் உடனடியாக எரிக்கச் செய்யும் ^[2].

மேற்கோள்கள்

1. ↩ British Journal of Nutrition
2. ↩ Journal of Clinical Gastroenterology
3. ↩ Diabetes Care
4. ↩ Food Research International
5. ↩ Hepatology
6. ↩ The American Journal of Clinical Nutrition