விளையாடும் போது இளம் வயதில் திடீர் மரணம் ஏன்? (Cardiac Arrest ஆய்வு)

பள்ளி மைதானத்தில் உடற்பயிற்சி வகுப்பு முடிந்து வகுப்பறைக்குத் திரும்பிய பத்தாம் வகுப்பு மாணவன் திடீரென இருக்கையிலேயே சுருண்டு விழுந்து உயிரிழக்கிறான். இன்னொரு புறம், பல மாதங்களாகப் பயிற்சி எடுத்து மாரத்தான் பந்தயத்தின் எல்லைக் கோட்டை நெருங்கிய 24 வயது இளம் பெண் திடீரென மயங்கி சரிந்து அதே இடத்தில் மூச்சடங்கிப் போகிறார். அன்றாடச் செய்திகளில் இத்தகைய மரணங்களைப் படிக்கும் எவருக்கும் அடிவயிற்றில் ஒரு நடுக்கம் பரவுவது இயல்பு. எந்தத் தீய பழக்கமும் இல்லாத, உடலளவில் சுறுசுறுப்பாகவும் ஆரோக்கியமாகவும் இயங்கிய இளம் தளிர்கள் விளையாடும் போதோ அல்லது உடற்பயிற்சி செய்த உடனேயோ இப்படி நொடிப் பொழுதில் மரணமடைவது ஏன்? இதற்குப் பின்னணியில் மனித உடல் அமைப்பிற்குள் ஒளிந்திருக்கும் ரகசியம் என்ன?

மருத்துவ உலகம் இத்தகைய துயரங்களை விபத்தாகப் பார்ப்பதில்லை; உடலின் பிரதான இரத்த விநியோக உறுப்பான இதயத்தின் மின் சமிக்ஞைகளிலும், கட்டமைப்பு நாளங்களிலும் பிறவியிலேயே மறைந்திருந்து திடீரென வெடிக்கும் அமைதியான முடக்கமாகவே காண்கிறது. தீவிரமான உடற்பயிற்சியின் போது இதயம் அதிக அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகும்போது, அதுவரை எவ்வித அறிகுறியையும் வெளிப்படுத்தாமல் உறங்கிக் கொண்டிருந்த அரிய இதய நோய்கள் விழித்துக் கொள்கின்றன. இந்த அதிர்ச்சியூட்டும் மருத்துவப் பின்னணியை, அமெரிக்க குழந்தை மருத்துவக் கழகம் (American Academy of Pediatrics) மற்றும் நியூ இங்கிலாந்து ஜர்னல் ஆஃப் மெடிசின் (NEJM) வெளியிட்ட விரிவான சர்வதேச ஆய்வுகளின் சான்றுகளுடன் விரிவாகப் பார்ப்போம் ^[1], ^[2].

பள்ளியிலும் விளையாட்டு மைதானத்திலும் நிகழும் திடீர் அதிர்ச்சி

மாரடைப்பு அல்லது இதயப் பாதிப்பு என்றாலே அது ஐம்பது வயதைக் கடந்தவர்களுக்கோ அல்லது நீரிழிவு, இரத்தக் கொதிப்பு மற்றும் இரத்த நாளங்களில் கொழுப்பு அடைப்பு உள்ளவர்களுக்கோ மட்டுமே நிகழும் என்ற பொதுவான பார்வை சமூகத்தில் நிலவுகிறது. ஆனால் பள்ளி மாணவர்களிடமும், விளையாட்டு வீரர்களிடமும் திடீரென நிகழும் உயிரிழப்புகள் இந்த வழக்கமான மருத்துவக் கணக்குகளைத் தலைகீழாக மாற்றுகின்றன. விளையாட்டு மைதானத்தில் ஓடி விளையாடும் ஒரு குழந்தையோ அல்லது ஜிம்மில் பயிற்சி செய்யும் இளைஞரோ எவ்வித முந்தைய நோய்ப் பின்னணியும் இன்றி வினாடிகளில் மயங்கி விழும்போது, அதைச் சுற்றியிருப்பவர்கள் வலிப்பு நோய் என்றோ அல்லது எளிய தலைச்சுற்றல் என்றோ தவறாகக் கணிக்கின்றனர்.

அமெரிக்காவின் தேசிய நோய்க் கட்டுப்பாட்டு மையம் (CDC) மற்றும் இந்திய மருத்துவ ஆராய்ச்சிக் கழகத்தின் (ICMR) மருத்துவப் பதிவுகள், 35 வயதுக்குட்பட்ட இளைஞர்களிடம் உடற்பயிற்சி சார்ந்த திடீர் மரணங்கள் மிக அரிதாக நிகழ்ந்தாலும், அவை சமூக அளவில் மிகப்பெரிய உளவியல் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றன ^[3]. ஆரோக்கியமாக இருப்பதாக நாம் நம்பும் ஒரு இளைஞனின் உடலுக்குள், அவனது மரபணுவிலோ அல்லது இதய அமைப்பிலோ ஒரு சிறு குறைபாடு ஒளிந்திருக்கும் பட்சத்தில், அது தீவிர உடற்பயிற்சியின் போது உச்சகட்ட ஆபத்தாக மாறுகிறது. இத்தகைய நிகழ்வுகளைத் தடுக்க வேண்டுமானால், முதலில் மாரடைப்பிற்கும் திடீர் இதயத் துடிப்பு முடக்கத்திற்கும் இடையே உள்ள அடிப்படை மருத்துவ வேறுபாட்டை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

மாரடைப்பு வேறு; திடீர் இதயத் துடிப்பு முடக்கம் (Cardiac Arrest) வேறு

அனைத்து இதய மரணங்களையும் “மாரடைப்பு” (Heart Attack) என்ற ஒரே சொல்லில் சுருக்குவது மிகப்பெரிய மருத்துவத் தவறாகும். மருத்துவ அறிவியலின்படி மாரடைப்பும், இதயத் துடிப்பு முடக்கமும் (Cardiac Arrest) முற்றிலும் வேறுபட்ட இரு உடலியங்கியல் நிகழ்வுகள் ஆகும். மாரடைப்பு என்பது அடிப்படையில் ஒரு “குழாய் அடைப்புப் பிரச்சினை” (Plumbing Problem). இதயத் தசைகளுக்குத் தேவையான பிராணவாயு மற்றும் இரத்தத்தை எடுத்துச் செல்லும் கரோனரி தமனிகளில் கொழுப்புப் படிவுகளால் (Plaque) அடைப்பு ஏற்படும் போது மாரடைப்பு உண்டாகிறது. இதில் நோயாளிக்கு நெஞ்சு பாரம், அதிக வியர்த்தல், மூச்சுத் திணறல் போன்ற எச்சரிக்கைகள் பல நிமிடங்களோ அல்லது மணி நேரங்களோ முன்னரே தோன்றும்; இதயம் தொடர்ந்து துடித்துக் கொண்டுதான் இருக்கும்.

ஆனால் விளையாட்டு மைதானங்களிலும் மாரத்தான் பந்தயங்களிலும் இளைஞர்களுக்கு நிகழ்வது மாரடைப்பு அல்ல; அது “திடீர் இதயத் துடிப்பு முடக்கம்” (Sudden Cardiac Arrest). இது அடிப்படையில் ஒரு “மின்சாரக் கோளாறு” (Electrical Problem). மனித இதயத்தின் சீரான சுருங்கி விரியும் இயக்கத்தை ஒழுங்குபடுத்தும் மின் சமிக்ஞை அமைப்பில் திடீரென ஏற்படும் தாறுமாறான குழப்பத்தால், இதயம் இரத்தத்தை இறைக்கும் தன்மையை வினாடிகளில் இழந்து துடிப்பை நிறுத்துகிறது. மூளைக்குச் செல்லும் இரத்த ஓட்டம் உடனடியாகத் தடைபடுவதால், பாதிக்கப்பட்ட நபர் எவ்வித முன்னெச்சரிக்கையும் இன்றி ஒரு மரம் சாய்வது போலச் சரிந்து கீழே விழுகிறார். இத்தகைய வேறுபாடுகளைக் கீழேயுள்ள ஒப்பீட்டு அட்டவணை தெளிவாக விளக்குகிறது.

மாரடைப்பு ஏற்பட்ட நோயாளிக்கு மருத்துவமனைக்குச் செல்ல ஓரளவு கால அவகாசம் கிடைக்கிறது. ஆனால் திடீர் இதயத் துடிப்பு முடக்கம் ஏற்பட்ட ஒருவருக்குக் கிடைக்கும் கால அவகாசம் வெறும் 3 முதல் 5 நிமிடங்கள் மட்டுமே. இந்த நிமிடங்களுக்குள் மூளைக்கும் உடலுக்கும் இரத்த ஓட்டம் மீட்கப்படவில்லை எனில், மீள முடியாத மூளைச் சாவும் மரணமும் நேர்கிறது. நமது உடலில் உள்ள கொழுப்பு மற்றும் மெட்டபாலிசம் சமநிலையை பராமரிக்க எடை குறைக்கும் மருந்துகள் மற்றும் தசை ஆரோக்கியம் தொடர்பான ஆய்வுகளைப் புரிந்து கொள்வது எவ்வளவு முக்கியமோ, அதே அளவு முக்கியமானது இதயத்தின் மின் தாள சமநிலையைப் பாதுகாப்பதும் ஆகும்.

இளம் வயதினரிடம் மறைந்திருக்கும் அமைதியான 5 இதயக் குறைபாடுகள்

மருத்துவ ஆய்வுகளின்படி, 35 வயதுக்குட்பட்ட விளையாட்டு வீரர்களிடமும் மாணவர்களிடமும் திடீர் மரணத்தை ஏற்படுத்தும் முதன்மைக் காரணிகள் வழக்கமான இரத்தக் கொழுப்பு அடைப்புகள் அல்ல. மாறாக, மரபணு ரீதியாகவும் பிறவியிலேயே உடலுக்குள் மறைந்திருக்கும் ஐந்து முக்கிய குறைபாடுகளே இந்நிலையை உருவாக்குகின்றன என்று குழந்தை நல இதயவியல் வல்லுநர் கிறிஸ்டோபர் எரிக்சன் (Christopher C. Erickson) தலைமையிலான ஆய்வுக் குழுவினர் விளக்குகின்றனர் ^[1].

1. இதயத் தசை தடிப்பு நோய் (Hypertrophic Cardiomyopathy – HCM): இளைஞர்களின் திடீர் இதய மரணத்திற்கு உலக அளவில் மிக முதன்மையான காரணியாக இதுவே திகழ்கிறது. இது ஒரு மரபணு குறைபாடு ஆகும். இதில் இதயத்தின் இடது வென்ட்ரிக்கிள் சுவர்கள் இயல்புக்கு மாறாகத் தடித்து, ஒழுங்கற்ற தசை நார்களாக (Myocardial Disarray) உருவெடுக்கின்றன. உடற்பயிற்சியின் போது இந்த தடித்த தசைகள் இரத்த வெளியேற்றப் பாதையை அடைப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், ஆபத்தான வென்ட்ரிக்குலர் அரித்மியா (Ventricular Arrhythmia) எனப்படும் அதிவேக ஒழுங்கற்ற துடிப்பைத் தூண்டுகின்றன.

2. கரோனரி இரத்த நாள பிறவி மாறுபாடு (Anomalous Coronary Artery): கருவில் இதயம் உருவாகும் போதே, இதயத்திற்கு இரத்தத்தை வழங்கும் கரோனரி தமனி தவறான இடத்தில் தோன்றி விடுவது உண்டு. குறிப்பாக, இடது கரோனரி தமனி தவறான சைனஸில் இருந்து தோன்றி, பெருந்தமனிக்கும் (Aorta) நுரையீரல் தமனிக்கும் (Pulmonary Artery) நடுவே ஆபத்தான கோணத்தில் பயணிக்கிறது. அமைதியாக இருக்கும் போது இது எந்தப் பிரச்சினையையும் காட்டுவதில்லை. ஆனால் ஓட்டப்பந்தயம் போன்ற தீவிர உடற்பயிற்சியின் போது பெருந்தமனி விரிவடையும் போது, இந்த இரத்த நாளம் இரண்டு பிரம்மாண்டக் குழாய்களுக்கு நடுவே அகப்பட்டு நசுங்குகிறது. இதனால் இதயத்திற்குச் செல்லும் இரத்த ஓட்டம் நொடியில் நின்று மரணம் சம்பவிக்கிறது.

3. இதய மின் கடத்தல் குறைபாடுகள் (Ion Channelopathies): இதயத்தில் எந்தவித தசை தடிப்போ அல்லது கட்டமைப்பு மாற்றமோ இருப்பதில்லை; எக்கோ கார்டியோகிராம் ஸ்கேன் செய்தாலும் இதயம் பார்ப்பதற்கு முற்றிலும் ஆரோக்கியமாகத் தெரிகிறது. ஆனால் இதய செல்களின் சுவர்களில் உள்ள சோடியம், பொட்டாசியம் போன்ற அயனி வழிகளில் (Ion Channels) மரபணு ரீதியான பிறழ்வு நிலவுகிறது. லாங் கியூ-டி சிண்ட்ரோம் (Long QT Syndrome) மற்றும் சிபிவிடி (CPVT) எனப்படும் குறைபாடுகள் உடற்பயிற்சி அல்லது மன அழுத்தத்தின் போது சுரக்கும் அட்ரினலின் ஹார்மோனால் தூண்டப்பட்டு இதயத்தை நொடிகளில் முடக்குகின்றன.

4. இதயத் தசை அழற்சி (Myocarditis): சாதாரண வைரஸ் காய்ச்சல், டெங்கு அல்லது அடினோவைரஸ் தொற்றுகள் தாக்கி குணமடைந்த சில வாரங்களுக்குள், சிலரின் இதயத் தசைகளில் நுட்பமான அழற்சி (Inflammation) தங்கி விடுகிறது. நமது உடலில் இரத்த அணுக்களின் சீரான எண்ணிக்கையைப் பராமரிப்பது மற்றும் டெங்கு காய்ச்சலில் பிளேட்லெட்டுகள் குறைவதன் காரணம் போன்ற தொற்றுநோயியல் அறிவியலை அறிவது போலவே, தொற்றுக்குப் பிந்தைய ஓய்வும் மிக அவசியமாகும். அழற்சி முழுமையாகக் குணமாகும் முன்னரே தீவிர உடற்பயிற்சியில் ஈடுபடும் போது, பலவீனமான தசை நார்கள் ஆபத்தான மின் குழப்பத்திற்கு ஆளாகின்றன. உடல் ஓய்வின் முக்கியத்துவம் மற்றும் இரவு நேர உணவு மற்றும் இதய-வளர்சிதை மாற்ற சமநிலை சார்ந்த உடலியக்க ஒழுங்குகள் இத்தகைய சூழலில் பெரிதும் உதவுகின்றன.

5. நெஞ்சு அதிர்ச்சி முடக்கம் (Commotio Cordis): இது எந்த நோயும் இல்லாத முற்றிலும் ஆரோக்கியமான குழந்தைகளுக்கு விளையாட்டு மைதானங்களில் நிகழ்கிறது. கிரிக்கெட் பந்து, பேஸ்பால் அல்லது ஹாக்கி பந்து போன்ற கடினமான பொருள் ஒரு குழந்தையின் இடது மார்புப் பகுதியில் பலமாகத் தாக்கும் போது, அது இதய சுழற்சியின் ஒரு குறிப்பிட்ட மிக நுண்ணிய மில்லி விநாடியில் (T-wave upstroke) விழுந்தால், இதயத்தின் சீரான இயக்கம் நொடியில் நிலைகுலைந்து வென்ட்ரிக்குலர் ஃபைப்ரிலேஷனாக மாறுகிறது.

தீவிர உடற்பயிற்சியின் போது இதயத்திற்குள் நடப்பது என்ன?

ஒரு மனிதன் ஓய்வாக அமர்ந்திருக்கும் போது அவனது இதயம் நிமிடத்திற்கு 60 முதல் 80 முறை துடித்து, சுமார் 5 லிட்டர் இரத்தத்தை உடல் முழுவதும் செலுத்துகிறது. ஆனால் விளையாட்டு வகுப்பிலோ அல்லது மாரத்தான் ஓட்டத்திலோ ஈடுபடும் போது உடலின் எலும்புத் தசைகளுக்குப் பிரம்மாண்டமான அளவு பிராணவாயு தேவைப்படுகிறது. இந்தத் தேவையை ஈடுகட்ட, இதயத்தின் உந்துதிறனும் துடிப்பு வேகமும் பல மடங்கு அதிகரிக்கின்றன. இதயத்தின் மொத்த இரத்த வெளியேற்றத் திறனை (Cardiac Output) பின்வரும் அடிப்படை இயற்பியல் சமன்பாட்டின் மூலம் மருத்துவர்கள் கணக்கிடுகின்றனர்:

ஒரு கடுமையான ஓட்டத்தின் போது, இதயத் துடிப்பு வேகம் நிமிடத்திற்கு 170 முதல் 190 வரை எகிறுகிறது. இதன் விளைவாக, இதயத்திற்குத் தேவையான பிராணவாயுவின் அளவு பல மடங்கு கூடுகிறது. சாதாரண ஆரோக்கியமான இதயத்தில் இரத்த நாளங்கள் விரிவடைந்து கூடுதல் இரத்தத்தை எளிதாக வழங்கி விடும். ஆனால், மேலே குறிப்பிட்ட பிறவி குறைபாடுகள் உள்ள ஒரு இளைஞனின் உடலில் நிலைமை தலைகீழாக மாறுகிறது. இதயத் துடிப்பு உச்சத்தை எட்டும் போது, தமனி நசுங்குவதாலோ அல்லது தடித்த தசையின் குறுக்கீட்டாலோ இதயத் தசைக்குத் தேவையான இரத்தம் செல்வது சட்டெனப் பாதியாகக் குறைகிறது.

பிராணவாயு கிடைக்காத இதயத் தசை செல்கள் அமிலத்தன்மை அடைந்து (Ischemia), தங்களின் மின் கட்டுப்பாட்டை இழக்கின்றன. இதன் விளைவாக, கீழ் இதய அறைகள் ஒருங்கிணைந்து துடிப்பதற்குப் பதிலாக, நிமிடத்திற்கு 300 முதல் 400 முறை வெறித்தனமாக நடுங்கத் தொடங்குகின்றன (Ventricular Fibrillation). இந்த நடுக்கத்தின் போது ஒரு துளி இரத்தம் கூட இதயத்திலிருந்து வெளியேறுவதில்லை. இந்த உயிரியல் சங்கிலித் தொடர் நிகழ்வைக் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள படிநிலைப் படம் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.

ஆய்வு முறைகள் (Methods)

விளையாட்டு மைதானங்களிலும் மாரத்தான் பந்தயங்களிலும் இளைஞர்களுக்கு ஏற்படும் திடீர் இதய முடக்கத்தின் காரணங்களை ஆராய, சர்வதேச மற்றும் இந்திய மருத்துவ ஆய்வாளர்கள் கடுமையான அறிவியல் நெறிமுறைகளைப் பின்பற்றினர். நியூ இங்கிலாந்து ஜர்னல் ஆஃப் மெடிசின் (NEJM) வெளியிட்ட RACER ஆய்வில், மருத்துவர் ஜொனாதன் கிம் மற்றும் ஆரோன் பேகிஷ் தலைமையிலான குழுவினர் அமெரிக்காவில் 2000 முதல் 2010 வரையிலான 10.5 ஆண்டு கால மாரத்தான் பந்தயப் பதிவுகளைத் தொகுத்தனர் ^[2]. இதில் பங்கேற்ற 1.09 கோடி ஓட்டப்பந்தய வீரர்களின் மருத்துவப் பதிவுகள், களத்தில் அளித்த உடனடி சிகிச்சைகள் மற்றும் உடற்கூறு ஆய்வு முடிவுகளை ஆய்வாளர்கள் முழுமையாகப் பகுப்பாய்வு செய்தனர்.

இதேபோன்று இந்திய மருத்துவ ஆராய்ச்சிக் கழகம் (ICMR) மற்றும் தேசிய தொற்றுநோயியல் நிறுவனம் (NIE), 2021 அக்டோபர் முதல் 2023 மார்ச் வரை இந்தியாவில் உள்ள 19 மாநிலங்களின் 47 உயர் சிறப்பு மருத்துவமனைகளில் ஒரு விரிவான கேஸ்-கண்ட்ரோல் ஆய்வை முன்னெடுத்தன ^[3]. 18 முதல் 45 வயதுக்குட்பட்ட, முன்னர் எந்த நோயும் இல்லாத 729 திடீர் மரண வழக்குகளை ஆய்வாளர்கள் பதிவு செய்தனர். ஒவ்வொரு வழக்கிற்கும் இணையாக, அதே வயது, பாலினம் மற்றும் வசிப்பிடத்தைக் கொண்ட 4 ஆரோக்கியமான நபர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, மொத்தம் 2,916 நபர்களிடம் வாழ்க்கைமுறை, உடற்பயிற்சிப் பழக்கம் மற்றும் மருத்துவ வரலாற்றை விரிவாகத் திரட்டி ஆய்வு செய்தனர்.

மாரத்தான் பந்தய ஆய்வுகள் வெளிப்படுத்தும் முக்கிய முடிவுகள்

NEJM ஆய்வின் முடிவுகள் விளையாட்டு ஆர்வலர்களுக்குப் பல தெளிவான உண்மைகளை வழங்குகின்றன. 1.09 கோடி வீரர்களில் 59 பேருக்கு மட்டுமே தீவிர இதயத் துடிப்பு முடக்கம் ஏற்பட்டது. அதாவது, 1,00,000 ஓட்டப்பந்தய வீரர்களில் 0.54 பேருக்கு மட்டுமே இந்நிலை உருவானது. முழு மாரத்தான் பந்தயத்தில் இந்த ஆபத்து 1,00,000க்கு 1.01 ஆகவும், அரை மாரத்தானில் 0.27 ஆகவும் பதிவானது. இதில் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் 86 சதவீதம் பேர் ஆண்களாக இருந்தனர்.

கீழே உள்ள வரைபடம் 1 விளக்குவது போல, முழு மாரத்தான் பந்தயத்தில் ஓடும் ஆண்களிடம் இந்த இதய முடக்க விகிதம் 1,00,000 பேருக்கு 2.03 என்ற உச்சபட்ச அளவில் உள்ளது; மாறாகப் பெண்களிடம் இது 0.16 என்ற மிகக் குறைந்த அளவிலேயே காணப்படுகிறது. இந்த பாலின வேறுபாட்டிற்குக் கடுமையான உடற்பயிற்சியின் போது ஆண்களிடம் ஏற்படும் கூடுதல் அழுத்தமும் மறைமுக இதயக் குறைபாடுகளின் தீவிரமுமே காரணம் என்று ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

அட்டவணை 1 விளக்குவது போல, 35 வயதுக்குட்பட்ட இளம் வயதினரின் இதய முடக்கமும், 35 வயதுக்கு மேற்பட்ட மூத்த வயதினரின் இதயப் பாதிப்பும் முற்றிலும் வேறுபட்ட உடலியங்கியல் தளங்களில் நிகழ்கின்றன. மூத்த வயதினரிடம் வழக்கமான கொழுப்பு அடைப்புகள் மரணத்தை விளைவிக்கும் வேளையில், இளம் வயதினரிடம் பிறவியிலேயே மறைந்திருக்கும் கட்டமைப்பு பிழைகளே மரணத்தின் பின்னணியாக அமைகின்றன.

இந்திய ஆய்வில், கோவிட் தடுப்பூசிகள் திடீர் மரணத்திற்கு எந்த வகையிலும் காரணமல்ல என்பதை ICMR விஞ்ஞானிகள் திட்டவட்டமாக நிரூபித்தனர். மாறாக, தடுப்பூசி போட்டுக் கொண்டவர்களுக்கு திடீர் மரண வாய்ப்பு கணிசமாகக் குறைந்திருந்தது. ஆனால் திடீர் மரணத்தை 3.70 மடங்கு உயர்த்திய முக்கிய காரணியாக, “வழக்கத்திற்கு மாறாக, எந்தப் பயிற்சியும் இன்றி திடீரென மேற்கொள்ளப்பட்ட தீவிர உடற்பயிற்சி” அமைந்திருந்தது. குடும்பத்தில் திடீர் மரண வரலாறு இருப்பது 2.53 மடங்கு ஆபத்தையும், மது அருந்துதல் 5.29 மடங்கு ஆபத்தையும் உயர்த்தின.

முன்கூட்டியே எச்சரிக்கும் அறிகுறிகள்: பெற்றோர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை

திடீர் இதய முடக்கம் எந்த முன்னறிவிப்பும் இன்றி வினாடிகளில் நிகழ்ந்து விடுவதாகத் தோன்றினாலும், பாதிக்கப்பட்டவர்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவர்களுக்கு மரணத்திற்கு முந்தைய வாரங்களிலோ அல்லது மாதங்களிலோ உடல் சில எச்சரிக்கை சமிக்ஞைகளை வெளிப்படுத்தியிருக்கும் என்று அமெரிக்க குழந்தை மருத்துவக் கழகம் சுட்டிக்காட்டுகிறது ^[1]. ஆனால் பெரும்பாலான பெற்றோர்களும் உடற்கல்வி ஆசிரியர்களும் அவற்றை அசதி அல்லது வெயில் மயக்கம் என்று புறக்கணித்து விடுகின்றனர்.

ஒரு குழந்தை அல்லது இளைஞரிடம் பின்வரும் நான்கு அறிகுறிகள் தென்பட்டால் உடனடியாக முழுமையான இதயப் பரிசோதனையை மேற்கொள்ள வேண்டும்:

1. உடற்பயிற்சியின் போது ஏற்படும் மயக்கம் (Exertional Syncope): விளையாடிக் கொண்டிருக்கும் போதோ, ஓடி முடித்த உடனேயோ அல்லது உணர்ச்சிவசப்படும் போதோ ஒரு குழந்தை மயங்கி விழுந்தால் அதை ஒருபோதும் சாதாரணமாகக் கருதக் கூடாது. வெறும் வயிற்றில் நின்றதால் வந்த மயக்கம் என்று சொல்வதை விடுத்து, உடனடியாக இதய மருத்துவரிடம் காட்ட வேண்டும்.

2. அசாதாரண நெஞ்சு பாரம் அல்லது வலி: விளையாடும் போது நெஞ்சில் கடுமையான அழுத்தம் ஏற்படுவதாகக் குழந்தை கூறினாலோ அல்லது சக மாணவர்களை விடத் தாங்க முடியாத மூச்சுத் திணறல் அடைந்தாலோ அது தமனி நசுங்குதலின் அறிகுறியாக இருக்கலாம்.

3. காரணமற்ற நெஞ்சு படபடப்பு: எவ்வித தீவிர உடற்பயிற்சியும் இல்லாத ஓய்வு நேரங்களிலோ அல்லது திடீர் சத்தத்தைக் கேட்டுப் பயப்படும் போதோ இதயம் தாறுமாறாகத் துடிப்பது அயனி வழிக் குறைபாட்டின் (Long QT Syndrome) அறிகுறியாக இருக்கலாம்.

4. குடும்பத்தில் இளம் வயது மரண வரலாறு: குடும்பத்தில் 50 வயதுக்கு முன்பாக யாருக்காவது விவரிக்க முடியாத திடீர் மரணமோ, நீரில் மூழ்கி இறந்த வரலாறோ, அல்லது வாகன விபத்தில் மர்ம மரணமோ நிகழ்ந்திருந்தால், அந்தக் குடும்பத்தில் உள்ள குழந்தைகள் அனைவருக்கும் விளையாட்டில் இறங்குவதற்கு முன் இசிஜி (ECG) மற்றும் எக்கோ (Echocardiogram) பரிசோதனை மேற்கொள்வது அவசியமாகும்.

விளையாட்டு வீரர்களுக்கும் மாணவர்களுக்கும் அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும்?

இத்தகைய அதிர்ச்சி மரணங்களைத் தடுக்க விளையாட்டுத் துறையும் பள்ளிக் கல்வித் துறையும் உடனடி மாற்றங்களை முன்னெடுக்க வேண்டும். உடற்பயிற்சியை முற்றிலும் நிறுத்துவது இதற்குத் தீர்வல்ல; மாறாக அறிவியல் பூர்வமான தற்காப்பு நெறிமுறைகளைக் கட்டமைப்பதே சிறந்த வழியாகும்.

முதலாவதாக, தீவிர விளையாட்டுப் போட்டிகளிலும் மாரத்தான் பந்தயங்களிலும் இறங்கும் ஒவ்வொரு இளைஞரும் படிப்படியான பயிற்சியை மேற்கொள்ள வேண்டும். உடல் பழகாத சூழலில் திடீரென மாரத்தான் ஓடுவது இதயத்திற்குத் தாங்க முடியாத அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இரண்டாவதாக, பள்ளிகளில் பயிலும் ஒவ்வொரு மாணவனின் குடும்ப மருத்துவ வரலாற்றையும் பதிவு செய்யும் எளிய படிவங்களை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். குடும்பத்தில் இளம் வயது மரணங்கள் இருந்தால் அந்த மாணவருக்கு அடிப்படை இசிஜி சோதனை செய்யப்பட வேண்டும்.

மூன்றாவதாக, மைதானங்களில் உயிர்காக்கும் அவசரகாலத் திட்டங்களை (Emergency Action Plans) உருவாக்குவது தலையாய கடமையாகும். மயங்கி விழுந்த 3 முதல் 5 நிமிடங்களுக்குள் வழங்கப்படும் கைகளால் மட்டுமே செய்யும் சிபிஆர் (Hands-only CPR) மற்றும் தானியங்கி மின் அதிர்வுக் கருவி (AED) பயன்பாடு உயிர் பிழைக்கும் வாய்ப்பை 70 சதவீதம் வரை உயர்த்துகிறது. நமது பள்ளிகளிலும் பொது இடங்களிலும் ஏஇடி கருவிகளைப் பொருத்துவதும், உடற்கல்வி ஆசிரியர்களுக்குச் சிபிஆர் பயிற்சியளிப்பதும் இனிவரும் காலங்களில் விலைமதிப்பற்ற இளம் உயிர்களைப் பாதுகாக்கும்.